“Ben sana kırmızı kiremitli bir çatı
Begonviller ve bir mavi kapı
Ve illa amansız bir avlu getirsem.
Dünya soğur, akşam serinlerken,
Benim sensiz sevinecek bir şeyim yok.
Kılı kırk yardım, altını üstüne getirdim,
Ve işte en geniş cümlem:
İçimi açtım sana.
İçini açmak için.”
“Tanrı beni üç hakikati öğrenmem için dünyaya yolladı. Tanrı'nın bana sorduğu ilk soru; ‘İnsanın kalbine ne hükmeder?' ve anladım ki insanın kalbine sevgi hükmeder. İkinci soru; ‘İnsana ne verilmemiştir?' İnsana kendi ihtiyaçlarının bilgisi verilmemiştir. Ve üçüncü soru ise ‘İnsan ne ile yaşar?' ve anladım ki insanın elinde hiç bir şey olmasa bile Tanrı sevgisi olsun yeter. Yani insan Tanrı'ya inanmadan yaşayamaz...”