“Biraz bırak kendini, gerisi gelecek... bunu bana söylemendeki amaç ne? Eğer şu anda kendimi bırakacak olursam paramparça olurum..Eğer kendimi koyverirsem, bir daha eskisi gibi olamam. Un ufak olurum ve sonunda buharlaşırım. Niçin anlamıyorsun ki? Ve bunu anlayamadıktan sonra, hep benimle ilgileneceğini nasıl söyleyebiliyorsun?”
— Hadi rahatla biraz, şu kalkanlarını indir. O kadar gerginsin ki, hayatta hep en kötüsünü bekliyorsun. Birazcık bırak kendini, gerisi gelecek.
— “Bunu nasıl söylersin?” diye sordu duygusuz bir sesle.