Nurcan Filiz
@bethwithbooks
İngilizce Öğretmeni
30 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
bu kitapta altını çizdiğim o kadar çok cümle var ki.
Kitap iki kişinin aynı tarihlerde yazılmış günlüklerinden oluşuyor. bi tarafta annesini çok küçük yaşta kaybetmiş, problematik bir babaya sahip olan, hayatta sadece ve sadece abisini sevmis ve maalesef boşanmayla sonuçlanmış bir evlilik yaşayan Derya, bir tarafta güvensizlikler, konuşulmasi gerekenler varken sessizlik içinde büyümüş ve kendi tabiriyle hayata seyirci olarak gelmiş olan Ekmel Beyin günlüklerini görüyoruz (ki kendini günlüklerinde E. diye tanıtır, ismini Deryanın günlüklerinden öğreniriz). Ekmel Bey kendine bir defter ile ömür biçer günlüğüne yazdığı ilk sayfada; günlük bitince ölümün gelmesini talep eder. Derya ise gecmişin izlerini bir türlü silemeyen, abisinin eski yarım kalan aşkı Suzan’a karşı fikrimce bir suçluluk beslediginden başlar bir günlük tutmaya. Bu iki karakterin yolu Ekmel Bey’in, evine gelip onunla konuşacak bir arkadaş bulmak için(özellikle kadın olmasini ister) sahici olmayan ev ilanı vasıtasıyla kesişir ve karakterimiz Derya kendini Suzan olarak tanitip baslar Suzan’ın hikayesini Ekmel Bey’e anlatmaya. Bazen o anlatir, bazen Ekmel Bey’i dinler. Dağınık aile yapıları, yarim kalan aşklar, insanı kendine bile yabancılaştıran insan ilişkileri…
Ayfer Tunç edebiyatın başına gelmiş en başarılı yazarlardan biridir ve bunu bu kitaptan da anlayabilirsiniz. İyi okumalar
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Her Fournier beni daha ne kadar şaşırtabilir dediğimde beni daha çok şaşırtıyor bu adam. Bu kitap da beni mizahi dili ve yazarın hayatı hakkındaki dürüst itiraflarıyla daha çok şaşırtan bir kitap oldu. Aile üyeleri hakkında yazdığı 3 tane kitabi okuduktan sonra biraz kendisi hakkında bir seyler okumak istediğim için bu kitabı koydum sıraya. Yazar öldüğünü ve bedenini bilime bağışladığını varsayarak bir anlatı sunuyor biz okurlara. Bazı kırgınlıklarını, sevinçlerini, hayatta zevk aldığı birçok şeyi, özellikle sevdiği sanatçıları ve sanatlarını anlatıyor her bir organı Egoine adını verdiği tıp öğrencisi tarafından sökülürken. Yazarın diğer kitaplarını da okumayı düşünüyorum.
Biz1000k
Öncelikle belirtmeliyim ki kitap incelemesi yapabilmek için henüz yeteri teknik bilgilere sahip değilim fakat kendi okuma deneyimlerimden ve okuma zevkimden yola çıkacağım. çok fazla distopya türünde kitap okumamış olmakla birlikte okuduğum diğer distopik kitaplarla çok benzer bir altyapıya sahipti bence. ki bunun nedeni şudur (ben de yeni öğrendim) edebiyatta kara dörtleme dediğimiz 4 tane distopya türünde kitaptan oluşan bir dörtleme varmis (1984, cesur yeni dünya, fahrenheit 451 ve Biz ) ve diğer 3 ü'nün Biz adlı eserden esinlendigi söyleniyor.
Gelelim kitabın konusuna, Yeşil duvarlar dediğimiz duvarların ardında, Tanrı olarak görülen Velinimet'in himayesi ve boyunduruğu altında bir millet. Tek devlet olarak adlandirdiklari, cinselligin bile kuponlara bağlandığı, 26. yüzyılda geçen ve insanların numara ve harflerle isimlendirildiği bir dünya var kitapta. Edebiyat bile tamamen devlete bağlı bir şekilde işliyor ve Devlet'in malına veya Velinimet'e ve düzene şiirler yazılıyor. Matematik ve mantığa karşı gelebilecek herhangi bir durum veya obje söz konusu bile olamaz. Her şey camdan, yiyecekler yapay, hangi saatte nerde olmaları ve ne yapmaları gerektiğini gösteren saat çizelgeler... İntegral adlı bir uzay aracı ve mühendisi olan D503
Devletine körü körüne bağlı, mantıkçı ana karakterimiz D503, I330 adlı devrime niyetli bir kadınla tanışır ve ruhunun varlığını hisseder. Ruhun var oluşunu ya da kendisini bir hastalık olarak nitelendiren d503 bakalım ruhundan kurulabilecek mi?
zamana bırakma dersleri
Unutma dersleri'ni hayatımın en karanlık senesinde, en kötü hislerle savaşırken keşfettim. Zamanın her şeyi geçirebileceğine, her acıyı bir şekilde hafifletebileceğine inancımı kaybetmek üzere iken sipariş ettim kitabı. fakat evde olmadığım için bayağı uzun bir süre sonra okuyabildim. Kitabı okuyup bitirdikten sonra sihirli bir değnekle yaşadıklarımı unutmayı tabii ki beklemiyordum. fakat umut bu, yok desen de oralarda bir yerlerde olduğunu bilirsin. kitap aslında hepimizin bildiği ama birinin zaman zaman bize hatırlatmasını istediğimiz gerçeklerle dolu. aşk acısıyla başa çıkamayan Feribe'nin mazi imha merkezi diye bir yer keşfetmesnin sonucunda olanlar anlatılıyor. gerçekten nasihat alacak kadar, bir şeylerden ders çıkaracak kadar hayatla bağınız kopmamişsa bu kitap acının azıcık da olsa üstesinden gelmenizi sağlayabilir. kim bilir belki kendinizi affedersiniz.
Ve kitabı bitirdiğimde bana aci veren şeyin üzerinden çok zaman geçmişti, bugün artık o kadar acıtmıyor mesela. kitapta dediği ve hepimizin de bildiği gibi, geleceğe kaygı duyup, geçmişteki kendimizi suçlayıp bir yol katedemeyiz. olan oldu, şimdi yepyeni hatalar yapma vakti