“Dikecek düğme yaratmak için ölümüne uğraştığım sırada gözden kaçırdığım bir şey olduğunu fark ettim.”
“Neymiş?”
“Bir düşünsene. Gömleğimin bir tarafında kaliteli düğmeler alt alta dizilmiş ama diğer tarafında hiç ilik yok. Neden mi? Kimse ilik açmamış çünkü. Kıyafetime bir bak. Acınacak halde. Sadece baştaki düğme ilikli. “
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kendinden yakınabilen insan ne anlaşılmazdır! Sevgili arkadaşım, düzeleceğime söz veriyorum; her zaman yaptığım gibi yazgının önümüze çıkardığı her küçük kederi artık eveleyip gevelemeyeceğim ve geçmiş, benim için geçmişte kalacak. Kuşkusuz haklısın arkadaşım; eğer insanlar- niçin böyle yaratıldıklarını tanrı bilir- imgelemleriyle, geçmişteki kederin anılarını çağrıştırmak uğruna bu denli çaba gösterecekleri yerde, kayıtsız bir şimdi’ye katlansalardı, çektikleri acı daha az olurdu.
Fakat kötü muamele ettiğimiz insanlardan nefret etmeye başlarız ve onları bir daha görmek istemeyiz. İnsan yüreği karanlık bir ormandır, Brezilya’da böyle bir deyim vardır