Bir baba için oğlunu terk etmek nasıl bir duygu? Sabahları oğlunun ilk gülücüğünü hatırlayarak uyanır mı? Ya da kucağındaki bebeğinin ağırbaşlı mavi gözlerini yüzüne dikip, gül goncası dudaklarını düşünceyle nasıl büzdüğünü?
Oğlunun ilk kez "baba"deyişini hatırlar mı?... Kendine cevapsız soru işaretleriyle işkence eder mi?
Bir ebeveyn olarak uğraşırsınız. Koşulsuz seversiniz. Sınırlarınızın ötesinde tahammül edersiniz. Çaresizliğin ötesinde umut edersiniz.
Son ana kadar, her şeyin yetersiz olduğunu asla düşünmezsiniz.
Acının çeşitleti vardır. Kimi zaman kelimelerle yaşarsınız, kimi zaman fiziksel acılara maruz kalırsınız ve kimi zaman en keskin acı olan çaresizlik ile kavramlaşmış olan acıyı tadarsınız. O tat öyle bir his uyandırır ki ne bir dört duvar arasına sığarsınız ne de şu büyük gibi görünen dünya adını verdiğimiz gezegene sığdırabilirsiniz acınızı...