Bettul
@bettul84
Kitabı okurken ruh halinizin , kitabı benimsemekte, sevmekte önemli olduğunu düşünüyorum. Yormayacak, hemen bitecek birde ara ara güldürecek bir kitap arayışı içindeydim ve yine aşk romanlarına yöneldim.
Aslında; karakterler, romanın içinde yer alan polisiye macera, kitabı sıkılmadan okumanızı sağlıyor. Kolayca bitiyor ama sanki büyüsü eksik gibi hissettiriyor. O tutkuyu tam hissedemiyorsunuz, belki tasvirler yada anlatım eksik kalıyor. Birde kitapta (çeviri hatası mı bilmiyorum) bazen isimler karışıyor. Joe yerine Kylie yazılmış oluyor, iki kere okuyunca cümleyi , isim yanlışmış diyorsunuz.
Çocukluk travmalarına sahip, bu yüzden de ilişkilere kapalı iki karakter Joe ve Kylie, bir yandan da birbirlerine aşırı bir çekim hissediyorlar. Kayıp bir eşyayı bulmak ve tehditi çözebilmek için iki hafta beraber çalışmaya başlayan Joe ve Kylie arasında aşk ve macera başlıyor.
Kesinlikle çerez niyetiyle okunacak, kafa boşaltmaya yarayacak bir kitap. Buram buram aşk, tutku hissettirmese de sevimli bir hikaye..
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Sarı Odanın Esrarı, 1907 yılında yazılmış, birçok kitap ve filmin esinlendiği bir kaynak olmuştur. Ve hatta, 20. Yüzyılın en iyi klasik polisiye romanı seçilmiştir.
Her tarafı kapalı bir odada gerçekleşen saldırı ve sonrasında yaşanan imkansız kaçış olayını , gözü pek bir gazetecinin cinayeti çözmesini, gazetecinin arkadaşının ağzından dinliyoruz.
Kibirli, burnu büyük, fazlasıyla zeki ve kurnaz fakat kitabın sonu itibarı ile ahlak değerleri açısından eksikleri olan bir adam gazetecimiz..Yaşı çok genç, belki bu yüzden suç ve adalet kavramına bakışı farklı...
Kitabı okurken ara ara sıkıldığımı itiraf edeyim. Bazen gereksiz uzatılan cümleler, paragraflar var. Katil benim için süpriz oldu sayılmaz, ama zaten kitabın sonuna doğru ipuçları katile doğru yönlendiriyor .
Dönemine göre bir ilk ve pek çok açıdan esin kaynağı olması sebebi ile okunması gereken bir kitap. Konusu, kitabın akışı gayet iyi, sadece arada keşke bu kadar uzatmasalardı bu kısmı yada bu kadar detaylı açıklamaya gerek var mıydı dedirtiyor.
Hafızası, benim gibi, çok kötü olanlar için, tek güzel taraf, daha önce okuduğun kitap yada seyrettiğin filmi, yeniden ama daha önce hiç görmemiş gibi okumak yada seyretmek.... Sanırım lisede iken bu kitabı okumuştum, filmini de izlemiştim. Hatta okurken bazı sahneler gözümün önüne geldi ama sadece belli sahneler :) Yine büyük tat alarak kitabı okudum.
Polisiye, hem kitap hem de dizi olarak çok sevdiğim bir türdür. O kadar çok polisiye dizi seyrettim ki genel olarak film, kitap ya da dizi çoğunlukla sonunda ne olduğunu, katilin kim olduğunu tahmin edebilirim ama kitapta ters köşelerden, köşe beğendim. Ve gerçekten sonunu tahmin edemedim. Kitabı büyük hevesle okuma sebebim bu da olabilir :)
Kitap, inanılmaz akıcı, su gibi gitti. Kitabın başında, isimleri bir kağıda, hatırlatacak bir bilgi ile not aldığımı itiraf edeyim ama sonra zaten hem sayı azalıyor, hemde karakterleri iyice tanıyorsunuz. İki katil zanlısı düşüncemde fos çıktı ve açıkçası ummadığım biri çıktı. Vakit geçirmek için okunacak ve elden bırakılmayacak bir kitap ....
Birde gereksiz bilgi paylaşayım. Fransa’da
“zenci” kelimesi ırkçı bulunup, mahkeme kararı ile “on Kişiydiler” şeklinde basılmaya başlanmış kitap. Türkiye’de de “On Kişiydiler” şeklinde basılmış kitaplar mevcut, ama eski ismi ile de satılıyor. Açıkçası “On kişiydiler” basımında, içindeki tekerlemeyi değiştirip değiştirmediklerini de merak ediyorum. Bir kitapçıya gittiğimde, buna mutlaka bakıcam.
