Bettul
@bettul84
Pandemi dönemine kadar okumayı tercih ettiğim kitap türleri arasında, Aşk romanları olmadığını belirterek başlayayım söze. Çünkü belki eleştiri sayılacak bazı cümleler, ya da kitaptaki ruhun tam içine giremeyişim, bu konudaki eş değer kitapları okumamış olmamdan da kaynaklanabilir.
Kitap 18 ve 19. Yüzyıl İngilteresinde geçiyor. Aristokrasi kitabın asıl öznesi. Açıkçası yazarında yer yer soyluluk ve onların üstünlüğünü savunması ve hatta sonunda yaptığı tercihi bile yanlış görmemesi beni deli etti. Evet döneme göre kitabı algılamalıyız, o şartları düşünerek okumalıyız. Ama en azından Anne, biraz bu aristokratlık kalıbından çıkıp, “ o sınıftan kadının yeri” gibi cümleler olmasa daha isabetli olacaktı.
Anne ve Yüzbaşı Wentworth birbirlerine aşık oluyorlar ve nişanlanıyorlar. Fakat sınıfsal farklılık ve ailesinin kendisini “ikna “ etmesi üzerine Anne yüzbaşıdan ayrılıyor. Ve 8 yıl sonra tekrar karşılaşıyorlar. Anne, kimsenin fikrini dinlemeye değer görmediği, silik, itaatkar bir kadın karakter. Aslında zeki, birçok şeye çözüm bulabilen, düşünceli ama kendisi itaatkar olmayı ve başkasını mutlu etmeyi kendine iş edinmiş. Zaman zaman kendisini sarsıp, bir kendine gel demeyi çok istedim. Üstüne itaatkarlığın ara ara kitapta meziyet olarak övülmesi de var.
Jane 19 yaşında, aşıkken, oldukça güzel fakat 27 yaşında evlilik yaşı nerdeyse geçmiş, çökmüş bir kadına dönüyor. Güzel taraf, aşk ile tekrar o eski güzelliğini bulması, aşkın iyileştirici gücü...
Olayların akışı, anlatım dili gayet güzel. Sürükleyici bir kitap. Sadece sonu biraz oldu bitti gibi geldi bana. O kadar acı çekip, bekledikten sonra daha coşkulu bir son bekledim.
Zweig çok konuşulan ve tavsiye edilen bir yazar. İlk kez bir kitabını okudum ve açıkcası şuan değerlendirmemin doğru olduğunu sanmıyorum. Satranç ve Zweig çok övülünce, okuduğumda, yüksek beklentimin yerini hoşnutsuzluk aldı.
Kitap zaten oldukça ince, 87 sayfa yarım günde bitiyor, sürükleyici, herkesin bayıldığı o uzuuuun betimlemeler beni biraz yordu. Czentovic karakteri; özel yeteneği olan santranç dışında kendini geliştirmeye kapalı, para budalası, küstah, cahil ve ukala iken Dr B. ise o kadar kendini geliştirmeye odaklı, öğrenmeye açık, kibar ve naif...
Kesinlikle okunur, ama benim için, herkesin bahsettiği bir baş yapıt değil malesef ... Yinede okunan süreçte elden bırakılamayan, sürükleyici bir eser...
Bu kitap için talihsizliğim, Kirke’den sonra okumak oldu. Belki daha çok sevebileceğim bir kitapken, Kirke’nin tadını aramam, kitaba bakışımı değiştirdi. Özellikle ilk 35 sayfayı çok zor okudum ama sonra başlayan kısa öyküler hoşuma gitti.
Marvel sağolsun aslında İskandinav Mitolojisi ile baya haşır neşir olmuşum ben. Thor en sevdiğim kahramanlardan biridir. Marvel ( evlerine ateşler düşsün), Thor’u sonunda göbekli, hafif şaşkın birine çevirdi diye üzülürken, meğer Thor gerçekte hiçte öyle bildiğimiz gibi bir karakter değilmiş ama hala iyi ve en kuvvetli tanrılardan biri, o kesin. Asıl şaşkınlık Loki’de oldu, filmlerin aksine Loki‘ye biraz kanım kaynadı. Nerdeyse Loki olmasa hikayelerin yarısı olmayacakmış, cümbüş hep Loki’nin başının altından çıkıyor.
İskandinav mitolojisinde özellikle kadın tanrıçaların konumu beni mutlu etti, Yunan mitolojisi gibi sadece zevk aracı , yada güç için evlenmek üzere verilen kadınlar yok. Aksine fikri sorulan, gücü olan, ayakları yere basan kadın karakterler var.
Kısa kısa öyküler oldukça iyi, mitolojiyi benim gibi yeni keşfedenler için özellikle okuması ve anlaması çok kolay. Filmlerden tanıdığımız karakterlerde olunca, kitapta ilerlemek çok kolay oldu. Fakat mitolojiye ilgisi olmayan biri için okumak keyifli olmayabilir.
