Puan vermedi
Gayet sade anlaşılır bir dili var ve o kadar bizden biri ki,anlatılmaz yaşanır cinsten bir kitap.Çocuk yetiştirmeye dair bir o kadar hassas, ince ama aslında uygulaması çok da zor olmayan tavsiyeler veriyor.Sorun gibi gözüken birçok şeyi altında yatan sebeplerini gözler önüne serdikçe insanın içine bir ferahlama geliyor.Ne diyelim, bütün annelere şiddetle tavsiye,babalara da tabiii.
Ebeveynlik...Hayat ve İnsan
Dev gibi gözüken bazı problemlerin çözümü aslında o kadar net ve basitmiş onu anladım.Çocuk, deyip geçiyoruz ama eğitimde en büyük eksikliğimiz saygıymış,onların da bir birey olduğunu unutmamakmış ve konuşunca bir çok şey çözülürmüş bunu gördüm. Çok yakında başlayacak olan ebeveynlik yolculuğumda burada yazılanların ufak da olsa birer ışık olmasını umuyorum.Rabbimden bütün ebeveynlere merhamet,yardım ve kolaylıklar diliyorum.
Şeker PortakalıEdebiyat
Çocukların o masumiyetleri, hayal kabiliyetleri, biz yetişkinler tarafından nasıl da öldürülüyor, nasıl da anlayamıyoruz onların hayallerini, fikirlerini, o minicik yüreklerinden geçen güzellikleri!
Küçük Prens, Momo, Şeker Portakalı benzeri kitapları okuduğunda insan kendi çocukluğuna tekrar gidiyor,bir yandan nasıl da anlaşılamamışımın acısını hissediyor,diğer yandan etrafımdaki çocuklara karşı ben de aynı anlayışsızlıkları,gereksiz etiketlemeleri, hayallerini yerle bir etmeleri yapıyor muyum diye düşünüyor.
Bence hepimizin arada çocukluğuna dönmeye, çocuksu hislerini hatırlamaya, bir çocuk masumiyetine sığınmaya ihtiyacı var.Çünkü hatırladıkça merhametimiz artacak,çünkü hatırladıkça kırmayacağız o masum gönülleri...
Şükrünü eda etmeyi unuttuğumuz ve bu unutuşumuzun farkına dahi varamadığımız iman nimetini bizlere hatırlatmak için güzel bir vesile bu kitap. İçerisinde çeşitli ülkelerden, çeşitli dinlerden insanların hidayet öyküleri yer alıyor. İman nimetine sonradan kavuşanların gözlerindeki heyecan, kalplerindeki güzellikler ortaya dökülüyor. Bu güzellikler sayesinde insan, doğuştan kendisine lutfedilen iman nimetini hatırlıyor, ve bu nimetin şükrünü yeterince eda edememiş olmanın mahcubiyetini hissediyor. Bence bu tarz kitaplar belli aralıklarla okunmalı. Zira hepimizin imanının ara ara tazelenmeye, yenilenmeye, yeşermeye ihtiyacı var...
Rahmetli Ahmet Ziylan amcanın kalemini hep sevmişimdir. Babacan bir tavırla, samimiyetle, muhabbetle yazıya dökmüş anlatmak istediği ne varsa, gayet akıcı ve sade bir üslupla. Hem bir baba hem bir eş hem de kayınpeder olarak vermiş vereceği her tavsiyeyi. Çağımızın doyumsuzluğuna, bitip tükenmeyen haz arayışına nasıl da dalıp gidiyoruz ve yuvalarımızı nasıl bir uçuruma seriyoruz gözler önüne sermiş bu kitapta. "Külfetsiz evlilik" demiş kitabına, hem madden hem manen, külfet olmadan nasıl güzel bir yuva kurulur onları göstermiş kendi hayatından da çeşitli örneklerle. Yalan değil bazı tavsiyeler benim de nefsime ağır geldi. Bazılarına feminist bir tavırla itiraz ettim içimden. Ama ister nefsime ağır gelsin, ister gelmesin, tavsiyeleri gerçekten çok doğru. Ne diyelim; evlenmek üzere olan, hali hazırda evli olan herkes okusun, payına düşeni almaya çalışsın. Emin olun herkesin içinde olabileceği ufak tefek hatalar ve bunlara yönelik küçük sihirli dokunuşlar var bu güzel kitapta. Belki de nice güzel yuvaların anahtarı olur bu kitap, kim bilir?!
