Beyda
@beyda_
372 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Beklemesini onlar kadar bilen yoktur. Peki, kimdir onlar? Hasta çocuklar…
Peyami Safa’nın Dokuzuncu Hariciye Koğuşu romanının adsız kahramanı da onlardan biridir. Çocuk yaşta, bacağına musallat olan bir hastalıkla mücadele eder. Sayısız doktorla görüşür, çare arar; ancak her seferinde ona söylenen aynıdır: Stresten uzak durmalı, kendini güçlü tutmalıdır. Fakat hayat, bunu ona mümkün kılmaz. İçindeki korku ve belirsizlikle mücadele ederken hem ruhen hem bedenen daha da zayıf düşer.
Peyami Safa, kendi gençlik yıllarında yaşadığı acıları kahramanına nakşederek, bir hastanın iç dünyasını benzersiz bir üslupla anlatır. Okur, kahramanın umut ve umutsuzluk arasında gidip gelen ruh halini iliklerine kadar hisseder. Bazen küçük bir mutluluk ışığı belirir, bazen de hayat acımasız bir darbe indirir.
Tanpınar’ın ifadesiyle Dokuzuncu Hariciye Koğuşu, “acının ve ıstırabın yegâne kitabıdır.” Safa’nın satırları, hastalığın sadece bedeni değil, insan ruhunu da nasıl yıprattığını gözler önüne serer. Roman, yalnızca bir hastalık öyküsü değil, aynı zamanda kaderin insan üzerindeki kaçınılmaz ağırlığını anlatan güçlü bir eserdir.
Albert Camus’nun Sisifos Söyleni kitabında bahsi geçen Sisifos’un hikayesini biliyor musunuz?
Sisifos, Efira’nın ilk kralıydı. Zeki bir yöneticiydi. Aynı zamanda güç gösterisinde bulunmak için
Dostoyevski’nin başyapıtlarından biri olan Suç ve Ceza, yalnızca bir cinayetin hikâyesini anlatmakla kalmaz, aynı zamanda insan ruhunun en karanlık köşelerine ışık tutar. Yazar, 19. yüzyıl
Ezilenler1000Kitap
Dostoyevski, Ezilenler’i sürgün yıllarının ardından, 1861’de kaleme aldı. Yazar, karakterlerin iç dünyasını yansıtma konusundaki ustalığını bu eserde de gözler önüne seriyor. Özellikle anlatıcı Vanya karakterinde, Dostoyevski’nin kendisinden izler taşıdığı hissediliyor.
Romanda iki temel olay örgüsü bulunuyor ve ilerleyen bölümlerde bu iki hikâyenin birbiriyle kesiştiğini görüyoruz. Bunlardan ilki, Nataşa’nın Prens’in oğlu Alyoşa’ya kaçışı ve bu aşkın zorlu sınavlara maruz kalması. Diğeri ise öksüz bir çocuk olan Nelli’nin trajik hayatı ve annesinin acı dolu kaybı.
Romanın başkahramanı ve anlatıcısı Vanya, genç bir yazardır. İlk romanını henüz tamamlamış, rutubetli bir odada, yoksulluk içinde hayata tutunmaya çalışmaktadır. Dostoyevski’nin karakter yaratmadaki ustalığı, her bir figürü benzersiz ve derinlikli kılar. Nataşa’yı koşulsuz seven Vanya, Alyoşa’ya delicesine âşık olup her şeyi affeden Nataşa, bencil ve kibirli Prens, kızını ne kadar özlese de gururuna yenik düşen bir baba…
Bir yanda çıkarları uğruna her kötülüğü yapabilen kibirli insanlar, diğer yanda erdemli fakat aşağılanmış kişiler… Bir yanda ezenler, diğer yanda ezilenler… Ama belki de asıl soru şu: Her ezilen, bir gün bir ezene dönüşmez mi?