s.
@beyoglurapsodisi
"aşkın saygıdan, dostluktan, mahremiyetten, paylaşmaktan ve ortak düşünceden ibaret olduğuna böyle karar verdim."
"insanlığın o zamana kadar çektiği sancıların hep karşılıklı sevgisizlikten olduğuna bir kez daha inandım.oysa sevgiyle kinler tebessüme durur, sevgiyle düşmanlar dost olurdu. ağuların bal, ayrılıkların visal olması hep sevgidendi. sevgi bir yuvada bereketin ve nezaketin adıydı."
"ben bülbülüm. eğer bugün bahçenizde bir yerlerde size kırk birinci şarkıyı söylüyorsam, bilin ki yine gülümü anlatıyorumdur."
bir gerçeğin farkına vardım. dünyanın hiçbir tertip veye tedbiri imana giden yolları kesemiyor, oraya açılan caddeleri tıkayamıyordu. çileli oluyordu, sıkıntılı oluyordu ama yolcular hep yolda oluyordu.
öyle ya da böyle, ebeveynlik tavır ve tepkilerimizin çoğu çocukken yaşadığımız kendi deneyimlerimizle ilgilidir.
