Yine de söküp atamıyordum onu içimden. Beni öldürüyordu, göğsümün içinde açtığı yaraya tuz basıyordu. Sanki ben yanıyorum dedikçe o benzin döküyordu üstüme. Bir kanser gibiydi, önce yüreğime dokunan bir kanser; oysaki tenime bile değebilmiş değildi. Dokunmadan sevmek mümkünse, paralel evrendeki ben kitabını yazmış olmalıydı.