Önceden okumuştum ama unuttuğumu hissederek bir daha bu kitabın başına oturdum ve oturduğum gibi kalktım gibi bir şey oldu, dili yeniden çok sardı. Stefan Zweig'in en sevdiğim kitabıdır kendileri,ve aynı zamanda okuduğum ilk anlamlı kitaplardan.Yazarın karakterlerin iç dünyasını ve düşüncelerini bu kadar iyi bir şekilde yansıtması bambaşka.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kitabı anathema eşliğinde dinlemek çok güzeldi,duyguları daha derinden hissedebildim. Bir annenin fiziksel engelli bir çocuğa A harfini yazdırmasıyla başlayan öyküde başarılı bir yazarın yapıtı olarak noktayı koyduğu eser.
George'un sinirlendiğinde ki sözleri acaba bu sondan sonra gerçekleşecek mi yoksa geriye sadece o insanla bir sürü hayaller kurulan pişmanlıklar mı kaldı?
Filmini çok sevdiğim bir kitaptır kendileri. Filmden sonra kitap aşaması olduğu bilinerek okunmalı. Çünkü ben okurken sanki aklımda bir yönetmen var ve bu filmi tekrar oynatıyordu. Kitapta kendi dizesini oluşturma yerinde ben de oraya kendi şiir dizemi bıraktım kendimce çok hoşuma giden bir yer oldu. Her zaman olduğu gibi bu hikaye beni yeniden etkilemeyi başardı. Bunun en büyük etkeni de kitaptaki olayı gerçek yaşamda bir kesit olarak görmemdi. Yapımı 1989 olmasına rağmen hala ülkemizde ve dünyada Neil ve Neil gibi niceleri olması çok acı. Aileler çocuklarının ne istediğini sormadan planlamalar yapıp onların umutlarının ışığını söndürüyorlar. Ve kimse buna dur diyemiyor. Kitapta da dediği gibi bütün bunları görüp, tanık olmamıza rağmen : "Ve hâlâ uyuyoruz."
Hayatın MimarlarıEdebiyat
Bu kitaptan en etkilendiğim şey okurken sanki onların milleti değil de kendi milletimmiş gibi okurken bir şeyler hissetmem, anlamam, görmemdi. Dili çok akıcıydı özellikle küçük betimlemeler çok hoştu. Sanki papaz yazmamış gibiydi, Petrov'u da diğer papazlardan ayıran şey bu olsa gerek. Okurken biz aslında Finlandiya tarihini değil de bir bataklık ülkesi olan Finlandiya'nın nasıl hayatın mimarları olan aydınlar şehrine dönüştüğünü gördük. Halkın içinden sadece belirli bir kısmı yerine her yönden meslekle, insanlarla konuşmalar çok iyiydi. Bir genç olarak ben okurken içimde bir şeyler hissettim ve yaşadım. Ülkemizin de sadece aydınlar olarak bir şeylere somurtarak değil halkla birlikte beraberce iyi yerlere gelme umuduyla...