Beyza Oduncu
@beyzaoduncu
Dr.
Doktor
87 okur puanı
Mart 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ülkemize endişelendiğim, okuduğum bölümden, gelecekte yapacağım mesleğin endişesinden ve şartların gün geçtikçe daha kötüye gittiğini izlemekten yorulduğum, içimin darlandığı bir zamanda bu kitap umutlarımı tekrardan yeşertmemi, kendime gelmemi ve baştaki amacımı hatırlamamı sağladı. 2002 yılında yazılmış olmasına rağmen hala bazı durumların, olumsuzlukların değişmemiş olması beni biraz hayrete düşürdü. 2002 yılında 4 yaşında hayat kaygısı olmayan bir çocuktum, eski zamanların daha iyi olduğu algısından dolayı kitap bana hitap etmez, şu an her şey daha kötü şeklinde düşünüyordum (aslında hala öyle düşünüyorum görünen köy kılavuz istemiyor ama geçmişte de benzer problemler yaşanıyormuş her şey güllük gülistanlık değilmiş) ama durumumun ilacı oldu.
Eğer bu incelemeye denk geldiyseniz, siz de benim gibi umutsuzluğa kapıldıysanız, baştaki amacınızı unuttuysanız ya da henüz bulamadıysanız, kendinizi savruluyor gibi hissesiyorsanız bu kitap belki de bana iyi geldiği gibi size de iyi gelebilir. Özellikle genç erişkinler olarak omuzlarımızda çok büyük bir yük yüklenmiş gibi, bazılarını isteyerek yükleniyoruz bazılarını ise biz istemeden yüklüyorlar. Tüm yükleriniz gitmese dahi belki bu kitabı okuyarak o yükü biraz hafifletebilirsiniz. İyi okumalar dilerim.
Şu Hortumlu Dünyada Fil Yalnız Bir HayvandırAhmet Şerif İzgören · Elma Yayınevi · 202428,1bin okunma
Reklam
Kişisel gelişim okumak isteyen ve zamanını nasıl yöneteceğini bilmeyen ya da daha iyi yönetmeyi isteyen insanların okuyabileceği güzel bir kitap. Ben 1996 basımını okudum yani yaklaşık 20 yıl önce basılmış bir kitap olduğu için bazı noktalar bize hitap etmiyor. Teknoloji çok geliştiği için örneğin mektup yazmak gibi durumların anlatıldığı bölümler var ancak yine de hayatımın başka bir alanında faydalı olabilir düşüncesiyle bu bölümleri de okumadan geçmedim. Yazarın üslubu da çok hoşuma gitti, tatlı ve yumuşak ancak öğretici ve yalın. "Şöyle yapacaksın böyle olmalı siz salaklar bunu yapamıyorsunuz" tarzında yazılan kitaplar beni gıcık ettiği için bilgece, mütevazi ve yumuşak bir dille yazılmış kişisel gelişim kitaplarını seviyorum. Okuyacak herkese iyi okumalar dilerim.
Kitabı yaklaşık bir ay gibi bir sürede sindire sindire okuyup bitirdim ve hakkında birkaç paragraf yazmak istiyorum. Yazmaya başlamadan önce kitap hakkında yazılmış tüm incelemeleri okudum ve insanların da benim gibi hissedip hissetmediklerini merak ettim. İncelememde fazla teknik veya felsefi bilgilerden bahsetmeyeceğim. Sadece okuyup bitirdiğimde neler düşündüm veya neleri sorguladım bir kısmını anlatmak istiyorum.
Öncelikle kitabı herkesin okumasını tavsiye etmiyorum.Şu an için basımı olmaması ve sadece meraklısı, haberi olan insanların bu kitabı bir şekilde edinip bulması herkesin okumasını bir noktada engellemiş oluyor. Maalesef herkes gibi "Keşke basılsa neden basılmıyor ?" demiyorum hatta bu durumdan biraz memnunum. Ben de pdf olarak okudum. Popüler kültüre kurban gitmiyor ve gerçekten kitabı sindirebilecek, anlayabilecek okurlara ulaştığını düşünüp mutlu oluyorum. Sanki kitap basılırsa Toohey gibi insanların kitabı değersizleştirebileceğine inanıyorum. Çok kaliteli kitapların piyasaya nasıl kurban gittiğini ve değersizleştirildiğini, içinin boşaltıldığını görüyoruz.
Kitabı uzun sürede bitirmemin başlıca sebebi okurken büyük bir lezzet almam ve düşünce patlamaları yaşamamdı. Bazı yerleri 4-5 kere okudum, bazen okuduğum olay nereye varacak diye düşünüp kendimce karakterler gibi düşünmeye çalıştım. Kaliteli bir kitabın her ne düşüncede olursanız olun sizi sorgulamaya teşvik ediyor olması çok önemli bir kriter bana göre. Konu ve felsefe olarak ağır olabilecek bir düşünceyi çok akıcı bir kurguya yedirebilmek büyük bir yetenek. O yüzden her şeyden önce yazarın yeteneği beni hayran bıraktı, okuduğum en akıcı kitaptı.
Bahsedilen kollektif düşünme, bilinç ve bireyselciliğin savaşı belki de günlük hayatta anlamlandıramadığımız, kimimizi rahatsız eden, kimimizin de
Gelmiş ve gelecek linçlere rağmen yine de kitabı beğenemediğimi söylemem lazım. Faydalandığım kısımları oldu ve kitabı dönemine göre değerlendirdiğimizde neden böyle yazıldığını da anlıyorum ama günümüze göre değerlendirecek olursak çok daha faydalı kitaplar var. Gereksiz abartıldığını düşünüyorum.
Muazzamdı, uzun zamandır bu kadar lezzet alarak okumamıştım bir kitabı. İki polisin hikayesinin birbirine bağlanışı, olayların akışı, kurgu harikaydı. Bir oturuşta 270 sayfa okudum ve polislerle birlikte ben de ipucu kovaladım, ben de olayları çözmeye çalıştım, ben de streslendim sanki. Yazarın ikinci kitabıymış. Leyleklerin Uçuşu da güzeldi ancak ilk kitap ile ikinci kitap arasında yazarın kendini ne kadar geliştirdiği çok belli oluyor. Benzer özellikler taşımakla birlikte iki kitap birbirinden tarz olarak oldukça farklıydı ve Kızıl Nehirler’i daha fazla sevdim.
Mutlaka okunmasını tavsiye ederim.
Reklam