andakalalim
@bibliophileh
Instagram: @andakalalim_
instagram.com/andakalalim_?ig...
57 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
andakalalim
, 2025 okuma hedefini ekledi.2025 OKUMA HEDEFİ
6/24 kitap - %25 tamamlandı
6 kitap okudu
24 kitap
1.582 sayfa
2 inceleme
12 alıntı
1880’li yıllarda üniversitede matematik profesörü olan S.A. Raçinski, bir gün herkesin şaşkınlığına yol açan bir karar alır: akademik kariyerini bırakıp doğduğu köyde öğretmenlik yapmak ister. Bu kararın ardında yatan neden, köy halkına verilen eğitimin yetersiz ve niteliksiz olmasıdır. Raçinski, bu eşitsizliği ortadan kaldırmayı, halkın akıl ve vicdanında saklı olan kıymetli cevherleri gün yüzüne çıkarmayı amaçlar.
Etrafındaki profesörler, öğrenciler ve aydınlar bu kararı anlamakta zorlanır. Raçinski, Tetavo Köyü’ne yerleşir; ancak köy halkı başlangıçta onu yadırgar. Eğitimle hayatlarının değişeceğine inanmayan köylüler, mevcut düzenden memnun olduklarını ifade ederler. Raçinski ise tüm bu ön yargılara ve zorluklara rağmen vazgeçmez. Hayatının birçok döneminde büyük acılar yaşar, ağır suçlamalarla karşı karşıya kalır. Ama o, eğitime ihtiyaç duyan çocukların yüreğine dokunan bir sanatkâr gibi çalışır.
Raçinski, ezberci ve sıkıcı yöntemler yerine, merak uyandıran, ilgi çekici bir anlatımla dersleri zevkli hale getirir. Eğitimi sadece bilgi aktarmak değil, insanın içindeki ışığı ortaya çıkarmak olarak görür.
99 sayfalık bu kısa ama etkileyici eserde, Profesör Raçinski’nin fikirlerinin derinliğinden, öğretme tutkusundan ve bir mum gibi etrafını aydınlatan kişiliğinden ilham alıyoruz.
Bugünlerde köyde öğretmenlik, birçok insanın tercih etmediği bir meslek haline gelmiştir. Oysa Raçinski’nin bakış açısıyla, eğitime en çok ihtiyaç duyanlar, köylerdeki saklı cevherlerdir. Gerçek değişim, en ücra yerlerde başlar; çünkü ışığın en çok parladığı yer, karanlığın en yoğun olduğu yerdir.
Roman açlığı yaşamış bir yazarın kaleminden çıkmıştır Hamsun bu eseri ile 1920 yılında nobel edebiyat ödülünü kazanmıştır
İşsiz ve beş parasız kalan genç adam çok zor şartlar altında makaleler yazarak yazılarını dergilere ve gazetelere gönderir. Yazıları nadiren kabul edilir. Aldığı para kaldığı pansiyonun da parasını ödeyemez duruma gelip, dışarıda parklarda yatmaya başlar. Günlerce aç kalır. Yoksullukla beraber gencin aşık oluşuna, bazen hayatı alaya alışına, kendini arayışına, gururuna da tanık oluyoruz
Bugüne kadar açlığı hiç bu açıdan düşünmemiştiniz. Pantolonunun eski olduğu belli olmasın diye tükürüğüyle ıslatması, belki yiyebilirim diye açlıktan parmağını ısırmaya kalkışması, kasaptan “Köpeğim için bir kemik verir misiniz? Etsiz de olur” diyerek aldığı boş kemiği kemirmesi, karanlıkta yazı yazmak için bir mum bile bulamaması, talaş yemeye çalışması….
Tüm bunlar insanı boş duvara saatlerce baktırıp hayatın gerçekleriyle yüzleştiriyor
Çünkü bu sadece açlık değil. Bu, çaresizlik. Sessizce bağıran bir yoksulluk.
Son olarak kitabı okuduktan sonra yazar hakkında birkaç bilgi edindim.
Fark ettim ki yazar tam bir Nazi sempatizanıymış . Neden ? Neden ?
Norveç İşgali'nden önce başladığı Nazi taraftarlığını ülkesinin işgali sırasında da devam ettirmesiyle ünü ciddi şekilde lekelenmiştir. Hitler'in ölümünden bir hafta sonra Hamsun "O bir savaşçıydı, insanlık için bir savaşçıydı ve tüm uluslar için adalet müjdesinin bir peygamberiydi."dedi. Savaşın sona ermesinin ardından, kitapları evinin önüne atıldı. Hatta Norveç'in büyük şehirlerinde öfkeli kalabalıklar kitaplarını herkesin önünde yaktı ve Hamsun bir süre bir psikiyatri hastanesinde tutuldu. (Wikipedia)
Hamsun’un edebi gücü tartışılmaz ama onu anlamaya çalışmak, sadece yazdıklarını değil; sustuklarını ve
