Neredeyse tüm başarısızlıklarımızın, neredeyse tüm bedbahtsızlıklarımızın tek bir nedeni var, o da irademizin zayıflığı, yani çaba harcamaya, özellikle de uzun süreli çaba harcamaya karşı hissettiğimiz yılgınlık.
Kemal Sayar hocamızın tavsiyelerinde görüp okumaya karar vermiştim. İçimde çocukluğun güzel duygularını canlandırdı. Çocukluğun masum yanları ve büyümek zorunda oluşumuz.. büyürken tanıştığımız bütün o duygular..
Keşke tüm dünya bu çocuklar kadar yüce gönüllü olabilse..
Düşünüyordum da, şu hayat dediğimiz şeyin ne hoş ödülleri vardı; şuna buna hınç duymak, kin beslemek ne kadar yersizdi ve dostluklar kurabilmek ve kara dengi kişilerle birlikte olabilmek ne kadar gıpta edilecek bir durumdu...