-Oblomov; sana ondan çok bahsetmiştim.
- Evet hatırladım; senin bir dostun, bir okul arkadaşın. Ne oldu?
-Öldü , hayatı yok yere harcandı gitti.
Ştolts içini çekip biraz daldıktan sonra:
-Zekaca kimseden aşağıda değildi dedi. Tertemiz billur gibi bir ruhu vardı. Asil heyecanları olan bir insandı. Ama hiçbir şey yapmadı.
- Niçin? Ne yüzden?
- Ne yüzden mi?.. Oblomovluk!