-Oblomov; sana ondan çok bahsetmiştim.
- Evet hatırladım; senin bir dostun, bir okul arkadaşın. Ne oldu?
-Öldü , hayatı yok yere harcandı gitti.
Ştolts içini çekip biraz daldıktan sonra:
-Zekaca kimseden aşağıda değildi dedi. Tertemiz billur gibi bir ruhu vardı. Asil heyecanları olan bir insandı. Ama hiçbir şey yapmadı.
- Niçin? Ne yüzden?
- Ne yüzden mi?.. Oblomovluk!
Sayfa 618 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
Bunca zaman yabancı kaldığı bazı şeyleri anlamış, ruhun tutkuyla savaşında ne kadar kuvvet harcadığını, insanın kalbinde ne derin, ne onulmaz yaralar açıldığını, acıdan nasıl ağlandığını, hayatın da bu mücadeleler içinde nasıl geçtiğini görmüştü.
Sayfa 514 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu