Gün doğanda kuşlar cıvıldar,
Rüzgar yürekleri okşar,
Eski mahalleleri ekmek kokusu sarar,
Okullarda sıralar dolup taşar,
Günü akşam etmek için işe koşar yoksullar.
Ben seni düşünürüm.
İlk ışıklar maviye boyar denizleri,
Maviliklerin içinde balık sesleri,
Kıyısı dökük bir liman ağlar gemi hasretiyle,
Yüreğinden bağlı kayığı bir acı tebessüm sarar.
Sen limansın, ben bağlı kayık,
Seni düşünürüm.
Sen de uyanırsın elbet güneşin doğumunda,
Yüzünde Fıtrî nur, Tutarsın bir elinde merhameti
Diğerinde atmaya kıyamadığın sevgin,
Başlar gün boyu yaşamak sevinçlerin.
Sen yaşarsın bir koca günü, doyasıya,
Ben oturup yalnızlığımda, seni düşünürüm.
yinede severim güneşin doğuşlarını,
Aydınlatır ikimizin de karanlığını,
Aynı güneşin, aynı anda aydınlattığı yerdeyiz sevgilim!
Bu mutluluğu mecnundan da divane, ben bilirim.
Essin sabahın rüzgarı, çalsın saçlarının kokusunu,
Getirsin bana bıraksın, kurtarsın ruhumu.
Sen şimdi bir kahve pişirir içersin,
Ben de biçâre, seni düşünürüm.