O kadar güçsüzüm ki sesim bile çıkmıyor
Saat üçtür belki dört uyusaydım ya keşke
Uyanmaktan korkmasam yüz yıl uyurum sanki
Ağaçlar, evler, kuşlar bile uykuda
Bir garip, bir tuhaf, bir huysuzum ki sorma.
Sana söyleyemediklerimi bak gaybına söylüyorum
İçinden konuşma!
Bu yeryüzü bu gökyüzü iyi güzel amenna
Her işte bir hayır var doğru bunları geçmeyelim
Ama bıktım artık şerden hayır damıtmaktan
...
"Böyle birden değişivermeme ben de şaşırıyor ve bir anlam veremiyordum. Küçücük bir şey duygularımı allak bullak ediyor, birden insanlara tiksinerek bakmaya başlıyordum. Çok kin güden, öç alma duygularıyla yanan biri de değildim; ama o kötü duyguları kovmaya gücüm yetmiyordu işte."
"Belki ta ilk hayallerimden, yani hemen hemen ilk çocukluğumdan beri hayat ne şekil alırsa alsın, kendimi mutlaka birinci yerde, başta tasavvur etmeden yapamıyordum."