"Bir zamanlar ben de herkes gibi düşler görür, aptalca hayaller kurardım. Ama çok eskidendi bunlar. Artık her şeyini yitirmiş, yapayalnız, heyecansız bir insandım. Yüreğimi taşlaştıran soğukluğun bile farkında değildim. Benim için bir güneşin daha doğmayacağını biliyordum. Buna inanıyordum. Böyle olması gerektiğinden kuşku etmediğim için bir şeyden yakınmıyordum."
"Yalnız, hissediyorum ki artık bunun sonu yok. Saatlerce evde hiçbir şey yapmadan oturuyorum. Sonra tam çıkarken evde kalsaydım bir şeyler yapabilirdim gibi hissediyorum. Galiba hep acele ettim. Hep yapması gereken çok şey olduğunu hissedip, hiçbir şey yapmak istemeyen biriydim. İçimde adı boş ukdeler biriktirdim. Dolduracak birini bekledim, kendimden umudu kestikten sonra. Sonra beklemekten de vazgeçtim."
Oğuz Atay
"Belki de tükenmişimdir. Bir şeyler yapacak, bir şeyler için uğraşacak çabayı kendimde bulamıyorumdur. Benim de emek vermeden güzel giden şeylere ihtiyacım vardır. Hep ben yorulmak istemiyorumdur. İnancımı yeniden kazanmaya ihtiyacım vardır. Beni bana geri vermek istiyorumdur."