“Zalimin elindeki en etkili silah, mazlumun zihnidir.”
(Güney Afrika’da Siyah Bilinci, Stephen Bantu Biko)
kendi savaşımızda arka koltukta oturduğumuz gerçeğini kitlenin gözüne sokarak yapmak zorundaydım. Kendimizi birer izleyiciye dönüştürüyoruz -taç çizgisinden maçı izler gibi, ama biliyoruz ki bu maçın içinde asıl yer alanlar bizler olmalıyız.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
bu artık ölü bir örgüttü; bizi dinlemeyecekti; faydalı ve samimi hiçbir fikir bu örgütün çatısı altında ifade edilemeyecekti.
Kötülüğün faillerini şaşkına çevirecek bir azametle birbirimize sımsıkı sarılmamız şart.
Tarihi kaynaklarda geçen “Kürd” kelimesini silmek gibi mesela
Siyah bir yazarın söylediği gibi sömürgecilik, yerlileri kontrol altında tutmakla asla tatmin olmaz; tuhaf bir mantıkla yerlinin geçmişine dönmek, onu tahrif edip bozmak zorundadır. Hâliyle bu ülkede siyah adamın tarihini okumak, en çok hayal kınıklığı yaratacak şeydir. Zira tarih, baştan aşağıya yenilgilerden ibaret uzunca bir silsile olarak sunulur.
Okulda, bütün kültürel geçmişi tek kelimeye -barbarlık-sıkıştırılken, geleneğine olan saygıyı yitirmesine nasıl karşı koyulabilir ki?