Biri Amerika'yı Havaya Uçurdu Diyorlar ki teröristlerin işidir, barbar Arap'ların, Afganistan'dan çıkan. Bizim aramızdan çıkan teröristlerimizin işi değilmiş, Ku Klux Klan'ın ya da dazlakların, Ya da niggersi havaya uçuranların, Kiliseleri ya da bizi ölüm hücresinde ölüme mahkum edenlerin işi değilmiş. Trent Lott'un işi değilmiş, David Duke'un ya da Giuliani'nin, Ya da emekli olan Schundler'in, Helms'in işi değilmiş. Kostüm giymiş gonorre değilmiş, Beyaz çarşaflı hastalıklar değilmiş, Siyahları öldüren. Akıl ve mantığı terörize eden. İnsanlığın çoğunu, istedikleri gibi katleden. Diyorlar (kim diyor?). Kim söylüyor bunları? Onlara kim para veriyor? Yalanları kim söylüyor? Kim kılık değiştirmiş? Kimin köleleri kim vardı? Bucks'lardan parayı kim çıkardı? Plantasyonlarda kim şişmanladı? Kızılderilileri kim soykırımdan geçirdi? Siyah ulusu yok etmeye kim çalıştı? Wall Street'te kim yaşıyor? İlk plantasyon kimdi? Kim hayalarını kesti?
Şiir
Somebody Blew Up America They say its some terrorist, some barbaric Arab, in Afghanistan It wasn't our American terrorists It wasn't the Klan or the Skin heads Or the them that blows up nigger Churches, or reincarnates us on Death Row It wasn't Trent Lott Or David Duke or Giuliani Or Schundler, Helms retiring It wasn't The gonorrhea in costume The white sheet diseases That have murdered black people Terrorized reason and sanity Most of humanity, as they pleases They say (who say?) Who do the saying Who is them paying Who tell the lies Who in disguise Who had the slaves Who got the bux out the Bucks Who got fat from plantations Who genocided Indians Tried to waste the Black nation Who live on Wall Street The first plantation
Şiir
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“ …. Ve kara Afrika’ya Kara çalarken Botha ve adamları Yüzünü ağartıyor, Mandela Biko ve arkadaşları….” Nazım Hikmet Ran (Afrika Asya şiirinden)
Marx dema ku sosyalîstên utopîk, feodal, dêrî (church socialism) û hwd rexne dikir, sosyalîstên humanîst jî rexne dikir. Ji ber ku ew jî "mirovatî"yê radikin jora têkoşîna çînê. Çima xelet e? Çimkî gorî Marx zilm û zordarîya ku herî zêde, herî mezin, herî bi bandor, herî hişk û gelemper, ango nakokîya herî bingehîn ji ber sedema çînîyê ve tê. Di înternasyonala yekemîn de dirûşmeya wan a ewilî "Hemû mirov birayê hev in" (All Men are Brothers) bû; Marx li hemberî vê yekê derket û dêvla vêya "Hemû proleterên cihanê, bibin yek!" pêşnîyar kiribû. Ne ji ber jinan nahewîne (çimkî tenê Men û Brothers heye) ji ber ku dema ku mere dibêje hemû mirov, bûrjûvazî jî nav de ye, vêya jî ji bo wî nayê pejirandin. Loma divê mere ji zemîna çînîyê ve rabe (Martin Cohen 2006). Hannah Arendt jî dibêje ku heger tu ji ber Cihûbûna xwe zilma dibînî, divê tu wekî Cihûyekî li hemberî vê yekê bisekinî, ne wekî hemwelatîya dinyayê yan jî mafparêzekî mirovahîyê. Nexwe, gelo Kurd zilma herî mezin ji ber ku feqîrin, ji ber ku proleter in, ango ji ber sedemên çînîyê dikşînin? Nexêr. Ji ber Kurd in, ji ber rasteqînîya Kurd û Kurdistanê, rasteqînîya netew û niştimanîya xwe ve zilma mezin dibînin. Dibe ku dewletên împeryalîst, wekî Brîtanya dewletên dagirker ava kiribe, ne girîng e. Em nikarin têkevin berxwedana tunekirina împeryalîstên mezin, bila vêya jî bimîne ji şoreşgerên di welatên împeryal de dijîn; çimkî pirsgirêka me, 'acîlîyetê' dihewîne. Nexwe divê Kurd jî ji zemîna netewî û niştimanî ve rabin. Em dikarin li ser zemîna xwe situnên sosyalîzmê, liberalîzmê, femînîzm û herwekîdinîzmê deynin lê divê zemîn yan jî 'banî' tekoşîna rizgarîya neteweyî be. Steve Biko jî rizgarîya neteweyî wekî kategorîyekî ji ên din ve cuda nirxandibû. Fûad Onen jî werê (Ayrılıkçı Yazılar 2). Ango pirsgirêka erd û
ŞU ANDAN 150 YIL SONRA Bundan 150 yıl sonra, bugün bu paylaşımı okuyan hiçbirimiz hayatta olmayacağız. Şu anda uğruna savaştığımız her şeyin yüzde 70 ila yüzde 100 tamamen unutulacak. Kelimenin altını çiz, TAMAMEN. Bizden 150 yıl öncesine geri dönsek 1872 olacak, dünyayı başlarında taşıyanların hiçbiri bugün hayatta değil. Bunu okuyan neredeyse hepimiz, o dönemdeki birinin yüzünü resmedmekte zorlanacağız. Bir süre dur ve bazılarının akrabalarına nasıl ihanet edip onları bir ayna parçası için köle olarak sattığını hayal et. Bazıları sadece bir parça toprak ya da patates ya da inek yemi ya da bir tutam tuz için aile üyelerini öldürdü. Övünmek için kullandıkları yer elması, sığır eti, ayna, tuz nerede? Şu anda bize komik gelebilir, ancak biz insanlar bazen ne kadar aptalız, özellikle de para, güç veya alakalı olmaya çalışmak söz konusu olduğunda! İnternet çağının hafızanızı koruyacağını söylediğinde bile Michael Jackson'ı örnek alın. Michael Jackson 2009'da öldü, sadece 13 yıl önce. Michael Jackson'ın hayattayken tüm dünyada sahip olduğu etkiyi hayal edin. Bugünün kaç genci onu hayretle anıyor, yani tanıyorlarsa bile? Gelecek 150 yıl içinde adı anıldığında pek çok insana bir şey çağrıştırmayacak. Hayatı kolay alalım, kimse bu dünyadan sağ çıkmayacak. . . Uğruna savaşıp öldürmeye hazır olduğunuz topraklar, birileri terk etti o toprakları, insan ölmüş, çürümüş, unutulmuş. Bu da senin kaderin olacak. Önümüzdeki 150 yıl içinde, bugün övünmek için kullandığımız araçların ve telefonların hiçbirinin ilgisi olmayacak. Biko, hayatını rahat bırak! Bırak aşk liderlik etsin. Birbirimiz için gerçekten mutlu olalım. Kötülük yok, sırt çevirme yok. Kıskançlık yok. Karşılaştırmak yok. Hayat bir rekabet değildir. Günün sonunda hepimiz öbür tarafa geçeceğiz. Asıl mesele ilk kimin
Jîyana Arjen Ari
Arjen Arî di sala 1956'an de, li herêma Mehsertê, li gundê Çalê hatiye dinyayê. Di sala 1979'an de Enstîtuya Perwerdehî ya Amedê beşa zimanê tirkî qedand. Weke gelek helbestvan û nivîskarên kurd wî jî bi tirkî dest bi helbestê kir. Di sala 1976'an de li Nisêbînê ji ber belavkirina belavokekê hate girtin. Wê demê polîsan dest danîn ser helbestên wî yên bi tirkî û kurdî. Qasî hefteyeké di hepsê de ma. Ew berdan, lê helbestên wî ta niha di mexzena Dadgeha Nisêbînê de hepsî ne. Di gel ku weke cara pêşîn di kovara Tîrêjê de helbestên wî hatin weşandin, ya rast, helbesta wî ya ewil di belavokeke ku li herêma Mêrdînê hate belavkirin de weşiya. Ew helbest ji sê malikan (beytan) pêk dihat. Malikek jê ev bû: Du mirin kirin mahne, rakirin ling Nisêbînê Xewa sibê bela kirin, avêtin nav tirs û xwînê. Her wisa, beriya 12'ê îlonê helbestên wî ji hêla paleyên tevrika pembû ve bi stranî dihatin gotin. Wek: Tewrik tewrik tewriko, tevriko Ber tayê pembû xweş biko, tevriko Roja me jî hindiko, tevriko Maldar bi qurbana mi ko, tevriko Tevrik tevrik tevriko, tevriko
Kurdî