Douglas'ın hikayesi
Aslında gayet akıcı bir kitaptı. Ben uzun otobüs yolculuğumda tamamını tek oturuşta okuduğum için bana film gibi geldi, bu yüzden son noktalardaki geçmişin anlatıldığı kısım bağlanamamış gibi oldu. Hatta
Spoiler
Bana kalırsa douglas'ın aslında dedektif çıkmasının anlatıldığı o bölümde şunu hissettim ya , adam 50-60 sayfa boyunca çetenin neler yaptığını hatta adamın girdiği işleri anlatıyo falan sevdiği kadını anlatıyo anasını satayım son kısımda adam dedektif çıkıyor bakıyoruz herkesi oyuna ketenpereye getirmiş son 10-15 sayfada anlatıyor. Aga o zaman ben ne anladım ya, ki bu dedektifin girdiği çetenin tam olarak ne işe yaradığını da anlamadım ki usta. Elemanlar kasabayı mesken tutmuş 01 deki elemanlardan bi farkı yok ki. Polisler rüşvetle çalışıyo adamlar çete kurmasa birileri kuracak yani. Hadi anladım , bunları tutuklatman lazım bilader ama hani hiç mi vicdanın üzülmedi ya aq bunu hissettiremedin bana hiç birleşemedim o douglas ile , hatta o flashback yüzünden sherlock holmes ve waston ile de tam benimseyemedim ki. Macdonald var anasını satayim eleman benim gozumde hala mcdonald 2li burger menusu olarak kaldi onun yanindaki adam vardi adi neydi white mason mu o eleman da bombos sadece tostcu yakup un tiknaz ve pipo kullanan tipiymis gibi hissettim.
bak kitap harbi aktı güzeldi kötü demiyorum. Ama, ama, ama bu kitap daha iyi olurdu, daha akıcı olurdu. Olay örgüsü güzel, sağlam bir iş var. Ama neden ben 100 sayfa boyunca baska bi hikayeyi sonraki bi 50-60 sayfa da baska bi hikayeyi okudum amk. Ulan Doyle var ya hem beni sinir ettin ters köşe yaptin hem de meraklandirdin devam edecem bu sherlock holmes'a hepsini okuyacam bekle sen...
10/10
Okuduğum kitapların yorumlarına baktığımda neredeyse hepsinde olumsuz yorumlar oluyor. Acaba Suç ve Ceza gibi tarihteki belki de tartışması olmayacak şekilde en iyi on roman arasında gösterilen romana da kötü yorum yapan var mı diye sırf merak edip baktım. Evet Suç ve Ceza’ya bir iki puan verip olumsuz yorum yapan tipler var.
Genelde; romanın fazla övüldüğü, bu nedenle başlandığı ama gereksiz uzun olduğu, gereksiz betimlemelerin olduğu söylenmiş. Kafa yapısına bakar mısınız? Yani biz gereğinden fazla övüyoruz, kendisi anlamamış veya hiçbir şeye kafası çalışmayan bir insan değil orada bile suçlu biziz.
İstediğim aurayı alamadım yazmış, Tuğçe Işınsu kitabı mı bu ne aurası?
Adam Dostoyevski’ye “Bilader ne gerek var bu kadar uzatmaya.” yazmış. Okumaya gerek yok yazmış.
Popüler kültür diyen var. Adam Suç ve Ceza çok okunuyor diye popüler kültür demiş. Edebiyatta klasik teriminin oluşmasını sağlayan kitaba adam popüler kültür demiş.
Beklentimi karşılayamadı yazan var, sokakta markette iş yerinde okulda insanlara hayatı dar eden tipler vardır ya bu da onlardan denk gelmemenizi temenni ederim. Suç ve Ceza beklentisini karşılayamıyorsa hayattaki beklentilerini bir düşünün.
Abartılıyor diyen de var. İşte günümüzün cahil cesareti sorununun en büyük örneği. Yıllardır en iyi romanlar arasında gösterilen bu romana bile abartılıyor diyor. Bende bir sorun olabilir mi acaba demiyor.
“Yazar bana kuru geliyor.” Buna baya güldüm. Akşamdan suya bırak o yumuşar.
“Hayatında tek kitap okumamış anamın bilinçsizliği ile bu ve benzeri klasikleri 10 yaşındayken okumaya zorlanmıştım.” O anne ne kadar güzel bir anneymiş, sen ise ne kadar kötü bir çocuksun.
“Çok uzatmışlar konuyu, e hadi bitsin artık dedirtiyor, gereksiz konulara girilmiş..” Uzatmışlar derken? Adam herhalde kapaktaki
Reklam
Uykusuzluk soruna birebir kitap. Ne zaman uyuyamasam gece alıp okuyorum, bir kaç sayfa sonra sıkılıp uykum geliyor zaten. Kitap okuyan çevreden sık duyduğum " aa suç ve cezayı okumadın mı daha?!" Cümleleri ile darlandığım "neymiş ulan bu suç ve ceza okuyayım bari " diye başladığım fakat başladığıma pişman olduğum bir kitap. Bitmiyor abi bitmiyor. Başlıcam Raskolnikov un baltasınıda hastalıklı düşüncelerinide. Tamam suçlu ve psikolojik sorunları olan bir adam hakkında çok güzel tespitler olan bir kitap kabul ama ilk 400 sayfa boyunca raskolnikov un o ufacık odasından çıkamadık ki olaya girelim. Bilader ne gerek var bu kadar uzatmaya. Ufak bir olayı betimlemek için 100-200 sayfa yazacak kadar ne yaşadın Dosto? Ulan oku oku bitmiyor arkadaş. Her sayfada "ee tamam hadi artık aw" diyerek devam ettim. Çok ama çok anlamsız derecede boş yere uzatılmış, betimlemelerle boğulmuş bir kitap. Okumaya gerek yok. Popüler kültürün canı cehenneme.
Bu Dünyada Saklı Kalmış Bir İnci abi bu kitap
Şimdi diyeceksin ki "Bu kitap ney abi?" Çıkış noktası basit aslında: Hayatın arka sokaklarında kalmış, üstü örtülmüş, "hadi la" dedirten gerçekler... Yazar da bu işi öyle bir anlatmış ki, Vay anasını dedirtiyor insana.
Konu ne mi? Sistemin dayattığı "mutlu" klişelerin altına dinamit koyup patlatmak. Kitap, "gizli" denen her şeyi öyle bir deşifre ediyor ki, okurken "la oglum bumalr gerçekmi?" diye sorgulattırıyor. Mesela bir bölüm var ki... "Devlet baba"nın kirli çamaşırlarını teker teker seriyor ortaya.
Tavsiye eder miyim? Tabii ki ederim! Ama şunu da ekleyeyim: Eğer pembe gözlüklerle gezen, "Hayata toz pembe gözlüklerle bakan biriysen asla okuma bilader. Eğer öyleysen , bu kitap sana göre değil. Çünkü burada gerçekler, "şaaak" diye yüzüne çarpılıyor.
822 sayfalık acım1000Kitap
nerden başlayacağımı bilmiyorum. bitmesine bile şaşkınım. hayatımın bir parçası olacak gibi gelmişti halbuki. öncelikle sosyal medyada ünlü olan kitapları okumamam gerektiğini bir kez daha anladım, biz bu güruhtan uzak kalalım zira bir bildikleri olduğunu sanmıyorum. bu kitaba ağlayan insan videoları çok ilgimi çekmişti, şu hayatta sadece 2 kitap beni ağlatabilmiştir o da okuduğum dönem kendimden bir parça bulup anlaşılma duygu boşalmasıydı, kitaba ağlamadık. o yüzden çok hevesli ve meraklıydım, tamamen ağlamaya hazırdım. kitap boyunca büründüğüm duygular: şaşkınlık, sinir krizleri, kimseye güvenmeme, tragedya, trajikomedi, sarkazm, beddualar, hakaretler, sayısız kendinden geçiş… bu kitabı okumayın okutmayın. bunu beğenen bir societynin akıl sağlığından şüphe etmekteyim.
kitapta temel olarak küçüklüğünde çok ama (1 saniyelik bekleyiş) ÇOK travmatik olaylar hani akıl hayal edemeyeceğiniz cinsten hepsini doldur poşete şeklinde sırf listede işaretlenmemiş travma kalmasın diye hepsinin içinden geçmiş bir abi var. her 100 sayfada bir duygu durumuna dair yeni bir çözümleme öğreniyorsunuz neyi neden yaptığına dair yeni bir travma paketi açılıyor. şimdi kitap başından beri jude’un bacakları… o kadar büyük problem ki hani ansızın bacaklarının ağrısı yüzünden kusuyor bazen bayılıyor bazen tekerlekli sandalyede gezdiriyorlar utanıyor buna bazen yüzüyor koşuyor merdiven tırmanıyor çok çeşitli hisler besliyordum bacaklarına ve asla anlayamadım uzun bir süre aralarındaki ilişkiyi. genel olarak temastan kaçınması hep uzun kıyafetler giymesi yüzünden kendini kestiğini ve tecavüze uğradığını en baştan anlayabilmiştik ama onlara dair de böyle açıklamalar beklemiyodum. 13-15 yaş aralığında sex işçisi olarak çalıştırılıyor just erkeklerle bahsettiğim erkekler de gelip buna “benim senin
Hava Uyanıyor·
10/10
Beğendi
Kurgu müthiş, ama aşkla karakter anlatımıyla içine sıçılmış diyenler:
Kurgu müthiş filan değil a..
Kitaba bayıldım bu arada, ama kurgu bildiğiniz avatar son hava bükücü yan çarı(bilmiyorum ve sanmıyorum kız 4 element bükmüyor olsa gerek ama 150 yıl sonraki ilk hava bükücü - rüzgargüdücü kardsm- işte. Önceki yoldaşlar da komple katledilmiş.) Zaten arka kısmındaki diğer yazarların yorumlarında da karmalandığı diğer kitapların kurgu örnekleri açıkça yazıyor. KIRGI MITHISTI IMI YIZIR HIBI ITMIS, hayır etmemiş, edebileceği bi kurgu yok ortada. Güzel bir karma kurgular senfonisi kitap, birkaç üstüne keyifli eklemeler yapılmış. Kitabı güzel kılan şey tam olarak o anlatım ve Vhalla'yı okumanın her anından baya keyif aldım ben.
Öncelikle sevdiğim yönlerini sayayım:
1-Anlatım abi. Sadece ilk 3 sayfada bi ürküttü, dedim ulan başladım ama girişle böyle başlıyorsa bu kitap çekilmez - girişte bi sıkıntı yok bakın ANLATIMdan bahsediyorum.- sonra bir anda bir şeyler oldu ve normalden öteye, iyiye gitti, dehşet sarmaya başladı. Hem basit ve akıcı hem de yeterli seviyede derin, abartıp aşırı edebileşmemiş, çok salıp tr kaotik romantizm yazarlara dönmemiş. Gibi gibi
2- o üç sayfadan sonra, ellerimle sayfaları yokladım bi geçit açılır mı diye. İçeriye sizi o kadar çekiyor ki, uzun zamandır gözlerimin önünde en rahat canlandırmayla okuduğum ve film izliyorum tadında bir kitaptı.
3- karakterlerin özellikleri, ki baya bok da atılmış, çok seven de olmuş. Bazı açılardan bu kısım baya kuvvetliydi aslında -Karmaşık bağlardan iyiydi o kesin xD- bazı açılardan zayıftı. Evet 50/50 ama her olumlu kısımda kalan 50 kendi içinde bi %100. Olumsuz kısım da kendi içinde bi maks %30
4-Kurguya yapılan eklemeler hem tadında hem de merak ettiriyor. Detayların kurguyu bka bağladığını ya da anlatılmaya
Reklam
Reklam