"Sahabe sofranın başında ezan vaktini beklemektedir. Abdurrahman b. Avf bir sofraya baktı, bir ötelere baktı ve hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı. Dostları merak etti; "Ey Abdurrahman! Ne oldu, seni ağlatan nedir" dediler. Abdurrahman b. Avf bir taraftan ağlıyor, bir taraftan da şöyle diyordu: "Mus'ab b. Umeyr benden daha hayırlıydı. O Uhud'da şehit olduğu gün onu kefenleyecek bir şey bulamadık da küçücük bir bez parçası ile onu sardık.Bize gelince dünya bize güldü, onlara nasip olmayan nice dünyalık bize nasip oldu. Vallahi! Korkuyorum, Allah'ın bize sevabımızı bu dünyada peşin olarak verip, ahiretimize bir şey kalmayacağından korkuyorum."