Hayırlı Cuma'lar...Dua
Yâ Rabbî! Bizleri sadece bir hevesle yola çıkan, zorluğu görünce kaçan, sadece kendi hazzının ve hevesini peşinde koşan bencil insanlardan muhafaza eyle. Bizleri emeğin, sadakatin ve vefanın kıymetini bilen, niyeti temiz, özü doğru ve helal insanlarla karşılaştır. Kalbi kirli, niyeti bozuk olanları yolumuzdan ve hayatımızdan uzak eyle.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
İNSAN
İnsan neydi ki azizim?
Biraz düşünen,
Çokça hisseden,
Ortabuçuk yaşam süren?
Az da olsa mutlu olmayı bilen mi?
Yoksa çokça dertleriyle haşır neşir olan mı?
#morsandıktakiyazılar
İnsan, çok şey demek derler.
Çok şey… ama aynı zamanda az şey.
Yaptıklarıyla ve tavrıyla az,
Had bilmesiyle çok şey demek.
İnsan diyorum azizim,
Kendi değerini bilmesi zaman alır.
Kendi farkına varana kadar,
Hep yanlış topraklarda ve sularda
Kök salar durur.
Anlar mı dersin?
Çok zor değil…
Ama kolay hiç değil... Aylin Özgür
EVLENİYOR MUSUN?
Bizim Cerrahpaşa Tıp Fakültesi’nde ağzı biraz bozuk hocamız vardı. Bir gün derste, hiç beklemediğimiz bir yerde sözü evliliğe getirdi ve dedi ki:
“Evleneceğiniz kadında üç şeye bakın: bileği, çekmecesi ve annesi.”
Gençtik. Önce güldük, sonra şaşırdık. Bilek ne alaka, çekmece ne alaka, anne ne alaka?
Meğer adam, bir cümlenin içine bir medeniyetin evlilik terazisini koymuş.
Bilek dediği yalnız kemik inceliği değildi. Zarafetti. İnsanın hareketine sinmiş ölçüydü. Bir bardağı tutuşunda, bir çocuğun başını okşayışında, sofraya ekmek koyuşunda belli olan o ince kadınlık hâliydi.
Çekmece dediği yalnız eşya düzeni değildi. İç dünyanın aynasıydı. Dağınık bir çekmece bazen dağınık bir ruhun, titiz bir çekmece bazen emanet bilen bir kalbin işaretidir. Çünkü insan evvela küçük şeylerde belli olur. Büyük laflar herkeste vardır; asıl insan, mendilini nereye koyduğunda anlaşılır.
Anne dediği de yalnız genetik değildi. Zamanın insanda neyi büyüttüğüne bakmaktı. Güzellik yaşlanınca hırsa mı dönmüş, huya mı? Yüz çizgileri merhametle mi derinleşmiş, öfkeyle mi? Bir kadın annesine benzeyebilir; bazen yüzüyle, bazen sesiyle, bazen de kırıldığı yerde verdiği tepkiyle.
Ben de bugün o hocanın sözüne birkaç şey eklemek isterim.
Evvela kadına değil, kendine bak.
Sen yurt tutacak adam mısın?
Yuva kurmakla ev açmayı aynı şey sanmıyor musun?
Belâ gelince kapının eşiğinde duracak mısın, yoksa ilk rüzgârda savrulacak mısın?
Fakirlik, hastalık, borç, dert, gurbet, kırgınlık geldiğinde o evin direği olabilir misin?
Çünkü evlilik yalnız sevda treni değildir. Evlilik biraz da nöbettir.
Birbirinin uykusuna, hastalığına, suskunluğuna, yaşlanmasına nöbet tutmaktır.
Sonra karşındakine bak.
Kavga ve gürültü içinde büyümüş bir kalp mi getiriyor sana? Eğer öyleyse, o evin yankısı
Kitap dedim ama şiir kitabı bu arkadaşlar :) neyse bilen biliyor zaten
hua mulan
@huamulan
·
Biz Kaybettik Aşk da Kazanmadı
okuncklar listemdeki garip kitap... kitabın adı her seferinde gözümü dolduruyor...