Bilge Tandoğan
@bilgeeyts
Çok okur az bilirim.
insanın olmak zorunda olduğu kişi olabildiği için değil, olduğu gibi, koşulsuz şartsız sevilmesinin nasıl bir şey olduğunu hatırlayarak büyüyor.
Öldü, güzel sultanım, çoktan öldü,
Öldü, gömüldü bile.
Başında yemyeşil otlar büyüdü,
Taşı dikildi bile.
Sevgi doluydu insanlar; laf olsun diye söylemiyorum, gerçekten sevgi doluydular. Durup durup sarılıyorlardı birbirlerine. Hitaplarının sonu sürekli "-ciğim" ile bitiyordu.
Dünyadaki tek kimsesiz kimse olmayı, dünyadaki pek çok kimsesizden sadece biri olmaya tercih ederdim. Kimsesizlik
öyle bir duygu ki, kimsenin tatmasını istemem.
Aynı evi paylaşan, hiç konuşmadan, kavga etmeden, birbirine dokunmadan seneler geçiren insanların geçimi de geçimsizlik değil mi?