bilgesu️
@bilgesuustun
26 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Bu dünyada insanların korktuğu tek şey öğrenmekti. Acıyı, susuzluğu, açlığı ve üzüntüyü öğrenmek onların uykularını kaçırıyor, bu yüzden daha rahat döşeklere, daha leziz yemeklere ve daha neşeli dostlara sığınıyorlardı.
…
Oysa Uzun İhsan Efendi, Dünya’nın şahidi olanın gerçek bir ibadet olduğunu sık sık söylerdi. Her insan şu ya da bu şekilde dünyayı okumalıydı.
…
Dünyaya şahit olmanın yolu ise maceranın kendisinden başka bir şey değildi. Yaşanılanlar, görülenler ve öğrenilenler ne kadar acı olursa olsun, macera insanoğlu için büyük bir nimetti. Çünkü dünyadaki en büyük mutluluk, bu dünyanın şahidi olmaktı.
–Hayır, kaçamazsınız. Bir mujik kaçar, yabancı bir ideolojinin uşağı olan son moda ihtilalci kaçar, ama siz kaçamazsınız. Çünkü böylelelerinin herhangi bir şeye, neye isterseniz, ömürleri boyunca inanmaları için parmağınızın ucunu göstermeniz yeter. Sizse kendi teorinize artık inanmıyorsunuz. Nereye kaçacaksınız, neye dayanacaksınız? …
Puan vermedi·222 syf.··
Beğendi
·2025 3. kitabı
·26 saatte okudu
·Okunma: 03 Temmuz 2025 14:23
Kitabı okuyup bitirmem çok uzun bir süreye yayılmış olsa da ondan almış olduğum hazzın önüne geçemedi bu durum. Sabahattin Ali’nin romanlarda çok sevdiğim bir şey var: Olaylardan ziyade kahramanların iç dünyalarının adeta bir film izliyormuşçasına betimlenerek ön planda tutulması, olayların sanki tüm bu duygu ve düşünceleri yansıtmak için bir araç olarak kullanılması… Örneğin Kübra ve annesi Yusuf’un hayatından gelip geçen iki karakterdi sadece.
Sabahattin Ali’nin duygu ve düşünceleri son derece gerçekçi tasviri, hiç bahsedilen durumda bulunmayan bir insanı bile olayın öznesiymiş gibi hissettirebilir. İçimizdeki Şeytan’dan da aynı sebeple bu kadar etkilenmiştim, hatta Kuyucaklı Yusuf’tan daha fazla.
Keşke Sabahattin Ali’nin daha fazla romanı olsaydı, hepsini merakla okurdum kesinlikle.
1900’lü yılların Türkiyesi ile bugünün Türkiyesi’nin adaletsizlik konusunda aynı olması ise yürek burkuyor.
