bilge

"çaresizlik. usanç. boşluk hissi ve hiçlik. bunlar bir kez kapıldın mı kendini kurtarmanın zor olduğu duygulardır. içinde su olmayan bir kuyuya düşmüşsün de yüzünü dizlerine gömmüş oturuyormuşsun gibi hissettirir. bu dünyanın en anlamsız varlığı senmişsin, zor zamanlar geçiren tek kişi kendinmişsin gibi gelir"
"Neden hep böyle olur, neden başkalarını mutluluk gelip kendi bulur da iyi insanlara gelince onları yüzüstü bırakır?"
"böyle hep başkalarının acılarıyla hüzünlenmek, onlar için endişelenip durmak hayatınızı yaşanmaz kılar."
cennette bütün günahkârların canı sıkılır
"Evdeki en önemsiz şeyleri hatırlarken bile mutlu oluyordum. Şimdi evde olsam ne güzel olurdu."