Bilal Ünal
@biloyori
Şu anda okuduğu kitaplar
Züflü ve Selim'in hikayesi1000Kitap
"Bekle Beni" bir çok yerde karşınıza çıkıyor, sizi sabırla ve ısrarla bekliyor okumaktan kaçamıyorsunuz. Reklamın gücü de denebilir lakin Zülfü Livaneli'nin kitabı olmasa, elbette reklam tek başına yetmezdi. Bir çırpıda okudum. Kitabı değerli kılan şey, Zülfü Livaneli'nin değerli hayatından izler taşıması. Sadece bunun için okunur mu? Ben onun yerine gerçek bir otobiyografiyi tercih ederdim. Gerçekten yaşanmış kısımlar betimleme ve ifade derinliğiyle kendini belli ediyor sanki. Aslında yaşanmamış kısımlar biraz yama gibi durmuş. Mesela, hapse girene kadarki bölüm hiç olmasa da olurmuş. Kurgu ile gerçek arasındaki ayrımı fark eder gibi olmak okuma deneyimini sönükleştiriyor. Keşke tamamı gerçek ya da kurgu olsaydı dedirtiyor.
Ak delik, kara delik1000Kitap
Eniştemin kitaplığımda nedendir bilinmez gözüme ilişen bu kitabı doksanların ikinci yarısında lise bir öğrencisiyken okumuştum. Geçenlerde yine nedendir bilinmez aklıma geldi. 1000 kitapta neredeyse 30 yıl önce gördüğüm o kapağı hemen hatırladım.
O zamanlar da karadeliği duymuştum, ama ak delik ve kurt delik denen şeyin farazi de olsa var olduğunu bu kitap öğretti bana. Astronomiyi amatör seviyede dahi bilmeyen, çocuk yaşında birinin dahi anlayabileceği, -hadi az çok anlayabileceği diyelim- bir kitap yazmış merhum astronom William J. Kaufmann. Evet, ben kitabını okuduğumda merhummuş zaten. 1994'te daha 51 yaşındayken ani bir ölümle dünyadan ayrılmış. Şimdi bunun üzerine kitaplar bir yana, şaşalı belgeseller vs. gırla gidiyor, üzerine bilim de ilerledi tabi. Yine de bir göz atın derim. Eski güzeldir.
Uykuya susamaya dair1000Kitap
Aşk, macera, fantezi ve polisiye türlerinin hüküm sürdüğü kitap dünyasında, odağına tek bir temayı alan öyküler yazmak bile başlı başına takdire şayan. 
Gülşah Yüksel, 
Uykuya Susuz kitabında 'uykusuzluk' derdine ışık tutan, hayatın tam kalbinden çıkmış hikâyeleri bir araya getirmiş. Akıcı, sade ve samimi Türkçesiyle okuru hemen içine çeken bu kalemin, daha nice satırlara imza atması dileğiyle...
Gülşah Yüksel
Gülşah Yüksel, Uykuya Susuz kitabında 'uykusuzluk' derdine ışık tutan, hayatın tam kalbinden çıkmış hikâyeleri bir araya getirmiş. Akıcı, sade ve samimi Türkçesiyle okuru hemen içine çeken bu kalemin, daha nice satırlara imza atması dileğiyle...
Gülşah YükselYaralardan Sızan Işığın ve Kendini Bilmenin Hikâyesi
Müge Akgün Gülşen ’in kaleme aldığı 
Temet Nosce, sadece bir roman değil, aynı zamanda ruhun en karanlık anlarından nasıl aydınlığa çıkılabileceğine dair bir yol haritası niteliğinde. Kitabın isminin taşıdığı o kadim anlam —“Kendini Bil”— hikâyenin her satırında yankılanıyor ve okuru sarsıcı bir deneyimin içine davet ediyor.
Acıdan Doğan Sahicilik Kitabın en etkileyici yanlarından biri, yazarın bizzat deneyimlediği 2023 depreminin izlerini taşıyor olması. Müge Akgün Gülşen, Hatay’da yaşadığı o dehşet anlarını, maddi ve manevi yıkımı, romanın başkahramanları Raçel ve Kemal üzerinden büyük bir içtenlikle anlatmış. Depremin sadece binaları değil, ruhları da nasıl sarstığını okurken, yazarın bu süreci bizzat tecrübe etmiş olmasının getirdiği o "sahicilik" hissi sizi hemen kavrıyor. Dramatize etmekten kaçınan ama derinliği olan bu dil, okuru ajitasyona değil, ortak bir acıda buluşmaya ve şifalanmaya yönlendiriyor.
Öğrenerek İyileşmek Temet Nosce, klasik bir roman kurgusunun ötesine geçerek hibrit bir yapı sunuyor. Bir tarafta Raçel’in enkaz altından çıkışını ve hayata yeniden tutunma çabasını takip ederken, diğer tarafta yazarın bu zorlu iyileşme sürecinde edindiği bilgileri hikâyeye ustalıkla yedirdiğini görüyoruz. Psikolojik yaklaşımlar, kuantum farkındalıkları ve spiritüel öğretiler; Raçel’in yaşadığı mental kopuşlar ve ışığa olan yolculuğu ile harmanlanmış. Okur, hikâyenin akışına kapılmışken bir yandan da "anda kalmak", "korkularla yüzleşmek" ve "içsel ışığı korumak" gibi yaşamsal bilgileri birer hayat dersi gibi değil, karakterin doğal bir gelişim süreci olarak benimsiyor.
Sonuç Olarak Temet Nosce, samimi diliyle kalbe dokunan, zor süreçlerden geçen herkesin kendinden bir parça bulabileceği bir eser. Yazarın kendi yarasını bir başkasına ışık olmak için kullanması, kitabı sadece1000Kitap
Müge Akgün Gülşen ’in kaleme aldığı Temet Nosce, sadece bir roman değil, aynı zamanda ruhun en karanlık anlarından nasıl aydınlığa çıkılabileceğine dair bir yol haritası niteliğinde. Kitabın isminin taşıdığı o kadim anlam —“Kendini Bil”— hikâyenin her satırında yankılanıyor ve okuru sarsıcı bir deneyimin içine davet ediyor.
Acıdan Doğan Sahicilik Kitabın en etkileyici yanlarından biri, yazarın bizzat deneyimlediği 2023 depreminin izlerini taşıyor olması. Müge Akgün Gülşen, Hatay’da yaşadığı o dehşet anlarını, maddi ve manevi yıkımı, romanın başkahramanları Raçel ve Kemal üzerinden büyük bir içtenlikle anlatmış. Depremin sadece binaları değil, ruhları da nasıl sarstığını okurken, yazarın bu süreci bizzat tecrübe etmiş olmasının getirdiği o "sahicilik" hissi sizi hemen kavrıyor. Dramatize etmekten kaçınan ama derinliği olan bu dil, okuru ajitasyona değil, ortak bir acıda buluşmaya ve şifalanmaya yönlendiriyor.
Öğrenerek İyileşmek Temet Nosce, klasik bir roman kurgusunun ötesine geçerek hibrit bir yapı sunuyor. Bir tarafta Raçel’in enkaz altından çıkışını ve hayata yeniden tutunma çabasını takip ederken, diğer tarafta yazarın bu zorlu iyileşme sürecinde edindiği bilgileri hikâyeye ustalıkla yedirdiğini görüyoruz. Psikolojik yaklaşımlar, kuantum farkındalıkları ve spiritüel öğretiler; Raçel’in yaşadığı mental kopuşlar ve ışığa olan yolculuğu ile harmanlanmış. Okur, hikâyenin akışına kapılmışken bir yandan da "anda kalmak", "korkularla yüzleşmek" ve "içsel ışığı korumak" gibi yaşamsal bilgileri birer hayat dersi gibi değil, karakterin doğal bir gelişim süreci olarak benimsiyor.
Sonuç Olarak Temet Nosce, samimi diliyle kalbe dokunan, zor süreçlerden geçen herkesin kendinden bir parça bulabileceği bir eser. Yazarın kendi yarasını bir başkasına ışık olmak için kullanması, kitabı sadeceFord ve Şurku1000Kitap
Her yapmacık güzellikte olduğu gibi yüzeye bakıldığında kusursuz gibi görünüyor Huxley'in Cesur Yeni Dünyası. Ancak derinliklerinde bireyselliğin ve insani duyguların yok olduğu distopik bir toplumun hikayesi bu. Bu dünyada kapitalizm, insanların daha doğmadan bir şekle sokulduğu, sorgulamadan tüketim ve haz peşinde koşturulduğu bir dünya yaratıyor.
Astan "ı yazdıktan sonra okuduğum "Cesur Yeni Dünya"da, romanımda kullandığım "Yüce Şurku aşkına!" ifadesine benzer şekilde, Huxley'nin neredeyse bir asır önce "Ford aşkına!" ifadesini kullanmış olduğunu görmek beni azıcık kıskandırdı. Tek tesellim Şurku'nun Ford'dan daha merhametli olması.
Astan "ı yazdıktan sonra okuduğum "Cesur Yeni Dünya"da, romanımda kullandığım "Yüce Şurku aşkına!" ifadesine benzer şekilde, Huxley'nin neredeyse bir asır önce "Ford aşkına!" ifadesini kullanmış olduğunu görmek beni azıcık kıskandırdı. Tek tesellim Şurku'nun Ford'dan daha merhametli olması.