nizanim bêjim de bi xatirê te
nizanim bêjim, de bi xatirê te
baweriya min bi xelasbûna evînê tune
terkeselatê rastiyê me, belakir û qewirî
bawer nakim dest, dev ji destan berdin
dijmînî têkeve nav du coteçavên melisî
û dil rabin û xwîna hevdu birêjin
çawa du çem xwe neavêjin çenga hev
lê dîsa jî tu dikarî li şevekê biqelêbî û
bidî bin lingan çi mabin ji meytekî
nikarim bêjim êdî min tu nevê
êdî sînga te ne perestgeha min e
wa Rindê, wa du heyv hene li asmên
yek ji xewê bawer dike yek ji xunavê
gava pêçiyên te biçingin di avê da
gava dêmên te li qorziya dilê te stirîn
ez ê xwêya ji qubeqazê mayî birêjim
lê nebêje "deriyan bi êşê qufle meke"
dikarî bifirrî ji hêlîna me ya şewitî
#k:307760sel 
Selîm Temo
Selîm Temo
Windahî û têkoşîna gelekî
Puan vermedi
Gurê Manco ya Sadiq Ûskan. Pirtuk 435 rûpele û ji weşanxana Wardoz ê hatiye çapkirin.
Leheng/ Karakter:
Karakterên romanê bi aliyên xwe yên civakî û derûnî de gelekî balkeşên.
Berî her tiştî, Kesuma kesayetiyek e ku bi kesayetiya xwe ya bihêz derdikeve pêş xwendekara. Di demên cuda de bi navên cuda gazî wê kirine; Mayda - Nofa – Maya; wê di temenê xwe yê zarotiyê de di komkujiya Ermeniyan de malbata xwe winda kiriye, lê bi saya bedewiya xwe ew xilas bû ye. Malbata ku ew ji xwere biriye di dema xelayê de bi kîsek mevîj firotine. Dawiyê ê ku Kesûma kirîye, ew li hember doza xwînê radestî malbateke din kiriye. Kesûma pir rastî zilm û zorê hatiye. Paşê, kurê xwe Mirad li dû xwe dihilê û bi evîndarê xwe Hadî re direvê binxetê. Lê ji ber ku nikarin li wir xwe bi cih bikên, ti ne gundê Guhbende bi cih dibin. Êşên Kesûma ew bi hêz kiriye. Ew bijîşk û rêberê gund e. Gundî bê erêkirina wê ti biryaran nadin û li ser her mijarê gotina wê li ber çavan digirin. Kesûma ne tenê aqilmendê gund e, lê di heman demê de çalakvanê gund e jî. Di rûpela 196 an de ‘Keran bi guh nekin!’ û rûpela 227 an de ‘Mirêka însan peywa devê wî ye’ ev hevok karakteran eşkere dikin. Dema ku gurê manco tê gund Kesûma nêzî 60-65 sal emr jiyaye.
Karakterê din ê girîng Pipo/Kinyaz e. Ew bi awayekî bi zurna xwe ve girêdayî ye. Ew gelek caran hewl dide ku bi mîzahê li hember dijwarîyên jiyanê ser bikeve. Dema ku ew bi Kesuma re şerabê vedixwe, ew dibe fîlozofek! Di rûpela 174 an de ‘ … Însan ha di bin avê da ha li ser rûyê dinyayê be, eynî ye. Doza giran ev e ku însan xwe bi qirşikekî bigirê û nehilê bifetise. Min xwe çeng kir darê zirneyê û pif kire.’ Ev hevok bi awayekî lêgerîna aîdiyetê ya karakter nîşan dide. Di xew de jî, bi xurxurîna xwe kesên li dora xwe aciz dike. Bi taybetî ew û sofiyan li hevdû nakin;
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bajarê Mosîqarên SpîKurdî
Ev pirtûk çîroka herî dirêj bû ku ji zarokatiya xwe ve ez lê guhdarî dikim(dixwînim). Berî ku nêrînên xwe û çend gotinan di derbarê vê pirtûkê de binivîsim dixwazim pêşî hestên xwe bînim ziman. Herwiha dema min dest bi pirtûkê kir û ez hêdî hêdî pê ve çûm min xwe weke lehengê qirase Mîrze Mihemed hizir kir. Ez jî weke wî terayî bîrekê bûm ku heft roj û heft şevan encax ez gihaştim binê bîrê û di heman demê de gihaştim dinyayeke din. An jî ger ez mînakeke din bidim herwekî Alîs(Alice)a Lewis Carroll ku li pey kêvrûşkekê diçe û ji nişka ve dikeve bîreke kûr, çaleke kûr û di heman demê de dikeve gerdûneke bi efsûn. Ji mêj ve ye ne dema ku ez dinivîsim ne jî dema ku ez dixwînim ewqasî bi qonsantre neketibûm nav çîrokekê.
Lehengên pirtûkê tev bi awayekî xwe, bi taybetmendiyeke xwe teqez efsûnî bûn lê hin ji wan hebûn ku bi her awayê xwe efsûnî bûn heta ez karim bibêjim ku ew bi xwe efsûn bûn.
Sê muzîkjenên ku bi eşq û hêza bilûrê li ser avê dimeşin, destê wan digihîje heyvê, ji bayê fehm dikin, dengê baranê dibihîsin...
Zilamekî ku du hespên spî tim û daîm di mêjiyê wî de didin çargavê û dibin ezabê gunehê ku heta niha kiriye. Herwiha tekane kes e ku ji gava çêbûye û heta mirina xwe weke dareke porteqalê, weke bexçeyekî porteqalê bêhn dide..
Jineke ku li pey cendekê birayê xwe û evîndarê xwe bajar bajar digere û hemû êşên şer û dinyayê daye milê xwe..
Bijîşkekî ku dilê wî tenê ji parastina başîtiyê û ji bo veşartina amûrên hûnerê lêdide..
Zilamekî ku ji şeveqê heta êvarê şewka xwe davêje avê ji bo ku mêraniya wî ya ku hatiye jêkirin bibîne..
Leşkerên ku ji guhên kuştiyan koleksiyon çêdikin...
Du bilûrvan û mamosteyekî efsûnî ku ji dengê ba, baran, av, ewr û hwd. newayên bi tilism, melodiyên bi efsûn diafirînin. Sê muzîkjenên ku bi hêza bilûra xwe li ser avê dimeşin, bi hêza
Dayikek wek xezala;·168 syf.·Kurdî
10/10
Beğendi
·2022 25. kitabı
[ Dîya her mirovî weke xezala ye]
Dîya we, we dixe derguşekê û derguşa we diavêje nav bahrekê û hûn diçin, bi bêeman û bi girî. Hûn xwe di nav daristanekê dibînin. Li nav ev daristanê, hemû ajal weke di nav bihûştekê dibin dilzîz ji bo zarokekî derguşê. Ev zarok dayikekê dibîne û ew dayik jî xezal e. Xezal jî ji ev zarokê bê dayik dibe dayik.
[ Hîsê ewil fedî kirin û raman e]
Mezin dibe ev zarok, li derdora xwe dinêre; û li wata jîyanê digere, lê dike û nake nabîne. Li ajala dinêre, li daristanê dinêre, li ezmanê bi stêrk û heyv dinêre û wateyekê derdixe.
Tê gotin: "Mirov ramen e." Raste, mirov bi fikirandinê kûr xwe dibîne û dûre derdora xwe temaşe dike; vê dawîyê jî li wata jîyanê digere. Ev seyran ew zarokî bi xwedê naskirin dide.
[ Gotinekê bêje; bila hem bikuje, hem jî sax bihêle]
Ev pirtûk , pirtûka hemû zarokaye. Her zarok biçûkanî xwe tenê û neçar hîs dike. Ewil bi çarpîka dimeşi, vê talîyê li ser lingê xwe dimeşi û bazdide. Ev bazdan, bazdana rêya bêdawîyê ye. Di rêyê kûr û bêdawî mirov ji xwe ev pirsê dike;
Ez kî me?! , Ez çima heyim?! hqd.
[ Wate di dilê mirov de ye]
Em hemû li mâna jîyana xwe digerin, her ku em digerin bêhtir wate ber bi xerabîyê diçe. Gorî ramanên tassavufê ji bo ev mijarê evê dibêje; " li wata jîyanê bigerin bi aqilê xwe, we nêrî ku aqil xetimî dilê xwe derxin holê. Hûn dikarin wata jîyanê bibînin lê ne bi aqilê xwe, bi dilên xwe."
[ Hevaltîyekê rê min bide ji kerema xwe]
Mevlana pir pirtûk dixwand. Şems-î Tebrîzî jê re got- Tê bi xwendinê fêr bibe , lê serê pênûsa xwe bişkîn. Ji vê demê pêve rêya min û te rêya evîndarîyê ye. Ew zarokê derguşê ewil jêpirsîn dikir, vê dawîyê dev ji aqil berada û gorî dilê xwe hereket kir û armanca xwe bi ronahîya xwedê dîyar kir.
[ Wate, ne di nav pirtûka de ye]
Dibêjin hemû pirtûk lîstokên