Nanemolla
@binanemolla
Aslına sadık, sanılandan muaf..
Puan vermedi
“99 Esma Sonsuz Mana” kitabı, Esmaü’l-Hüsna’yı (Allah’ın 99 ismini) derinlemesine ele alan bir eser. Kitap, her bir ismin anlamını sadece sözlük karşılığıyla değil, ruhsal, psikolojik ve manevi boyutlarıyla da açıklıyor. Yazar, Esma’ları hayatın içinde nasıl deneyimleyebileceğimizi ve bilinç dünyamızı nasıl dönüştürebileceğini anlatıyor.
Kitabın dili sade ama etkileyici, dini ve tasavvufi içeriği herkesin anlayabileceği bir üslupla işlenmiş. Kuru bir bilgi aktarımından ziyade, Esma’ların insan ruhuyla nasıl bütünleştiğine dair örneklerle desteklenmiş.
Eğer Esmaü’l-Hüsna üzerine derinlemesine bir tefekkür arıyorsan, bu kitap sana ilham verebilir. Ancak klasik bir ilmihal kitabı bekleyenler için değil; daha çok manevi ve kişisel gelişim odaklı bir eser.
Hz. Osman bin Affan’ın (r.a.) ahlakı, İslam tarihinin ve şahsiyetinin en dikkat çekici yönlerinden biridir. Onun kişisel özellikleri ve ahlaki erdemleri, hem sahabe arasında hem de tüm İslam toplumunda büyük bir saygı uyandırmıştır.
*Haya (Utangaçlık ve Edep):
Hz. Osman, haya duygusuyla tanınır ve bu özelliği Peygamber Efendimiz (s.a.v.) tarafından övülmüştür. Efendimiz (s.a.v.), onun hakkında şöyle buyurmuştur:
“Ümmetimin en hayalısı Osman’dır.”
Hz. Osman’ın haya duygusu sadece insanlara karşı değil, Allah’a karşı da derin bir saygı ve bilinçle şekillenmiştir. Giyinik olduğu hâlde bile gusül abdesti alırken haya duygusuyla eğildiği rivayet edilmiştir.
*Cömertlik ve İnfak:
Hz. Osman, zengin bir tüccar olmasına rağmen malını Allah yolunda harcamaktan asla çekinmemiştir. Özellikle:
• Tebük Seferi için İslam ordusuna büyük miktarda yardımda bulunmuş, bin deve ve yüz at bağışlamıştır.
• Medine halkının su ihtiyacını karşılamak için Rume Kuyusu’nu satın alarak herkesin kullanımına açmıştır.
Cömertliğiyle, fakirleri gözetmek ve İslam’a hizmet etmek için malını seve seve harcamış, bu da onun kalbindeki dünya malına olan bağlılığın yokluğunu göstermiştir.
*Sabır ve Tevazu:
Hz. Osman, özellikle halifeliği döneminde büyük fitnelerle ve muhalefetle karşı karşıya kalmıştır. Ancak her türlü zorluğa sabırla katlanmış, olayları büyütmeden çözmeye çalışmıştır. Onu eleştirenlere dahi nezaketle yaklaşmış ve asla intikamcı bir tutum sergilememiştir.
Şehit edilmeden önce kendisine yardım etmek isteyenlere şu sözleriyle sabrını ve teslimiyetini göstermiştir:
“Kan dökülmesini istemiyorum; Müslümanların arasında fitneye sebep olmak istemem.”
*Adalet ve Dürüstlük:
Hz. Osman, ticaretle uğraşmasına rağmen hiçbir zaman hileye başvurmamış, dürüstlüğüyle tanınmıştır. Halifeliği döneminde
Öncelikle Deli Kurt romanını okumadan tüm önyargılarınızı bir kenara bırakmanızı tavsiye ederim. Hüseyin Nihal Atsız tarafından 1958 yılında kaleme alınmış bu eser 1402 yılında Ankara Savaşından sonra Şehzadeler Kavgası olarak anılan devrin romanıdır. Şehzadeler arasında süren ve tavsiyatı yeterince aydınlanmamış bulunan Yıldırım’ın oğulları hayat ve taht mücadelesinin hem kahramanca hem de şairane bir örneğidir. En talihsiz ve hayatı en az bilinen Şehsade İsa Çelebinin meçhul bir oğluna Deli Kurt lakabı ile anılan sipahi Murad’ın hayatını anlatmaktadır. Romanda yer alan diğer bir kısım ise; gözlerine bakılamayan güzelliği dillere destan olan Gökçen kızdır.. tarihi roman olmasına rağmen Gökçen hayali bir karakter değildir. Muğla köylerinde böyle bir kız yaşamıştır.. Belki de hala yaşamaktadır.. Atsız bu romanında bizleri beşyüz yıl önceye götürmekte, tarihe bir başka bakış kazandırmaktadır. Roman uzun süredir elimde vardı fakat yeni okuma fırsatım oldu. Tarih seven herkesin okumasını tavsiye ederim..
Benim için yalnızca bir roman değil, aynı zamanda bir duygu yolculuğuydu. Scout’un büyüme hikayesi, atticus ‘un adalet mücadelesi ve Tom’un trajedisi kalbimde derin izler bıraktı.
Kitap adaletin ve insanlığın en temel değerlerini sorgularken aynı zamanda masumiyetin korunmasını ve her zaman doğru olanın yapılmasının önemini göstermektedir.
Ah canım Zeze.. ne kadar geç kalmışım seninle tanışmak için.
Kitabı okurken kapağını kapatıp tüm gücümle Zeze’ ye sarılmak istedim. Bunu defalarca hissettim.
Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi. Her satırda duyguları özellikle de acıyı yüreğinizde hissedeceğiniz bir kitap.
Onu yüreğimde öldüreceğim, artık sevmeyerek. Şeker portakalını okuduğumdan beri bu sözü düşünmekten kendimi alamıyorum.
