esra
@biobibu
33 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
lermontov genç yaşta ölmeseydi eminim ki rus edebiyatının devlerinden olurdu. kesinlikle tekrar tekrar okuyacağım bir roman. ilkini ergin altay’ın çevirisiyle iletişim yayınlarından, ikincisini de ülkü tamer’in çevirisiyle can yayınlarından olmak üzere iki kere okudum. ülkü tamer’in çevirisini, dilini daha çok sevdim diyebilirim.
yazarın hayat hikayesiyle mi ilgili bilmiyorum ama romanın, karakterlerin melankolik bir havası var gibi geldi bana. birçok kişinin aksine okurken peçorin’e sinir olmadım, aksine düşüncelerini duygularını kendi günlüğünden, kendi dilinden okumak bana çok keyif verdi. iyi psikolojik analizler barındırdığını düşünüyorum. kesinlikle tavsiyemdir.
Reklam
büyük bir hevesle okumaya başladığım fakat benim için hayal kırıklığıyla biten bir kitap oldu.
ilk bölüm, ikinci ve üçüncü bölümlere nazaran insanı daha çok içine çekiyor, konuyu anlamaya çalışırken meraklanıp okuma isteği hissettim fakat gidişatı kavradıktan sonra da bitmesi için okudum diyebilirim. sıralanan ölümler, sürekli depresif hava, kendini bir yere ait hissetmeme, varoluşsal sancılar konuya çok iyi yedirilmediği sürece çok zorlama hissettiriyor ve bu zorlama hissiyatı insanın içini bunaltıyor.
nihan ve salih’in yaşadığı ilişkiyi, sonrasında yaşananları gerçek dışı bulduğum için hikayenin içine tam olarak giremedim, okurken karakterlerle kendimi özdeşleştiremedim. yer yer doğru noktalara parmak basılmış olsa da bazı diyalogları çok gereksiz ve zorlama buldum.
içerisinde bulunduğumuz modern toplum, git gide örf ve adetlerden uzaklaşıyor ve bu uzaklaşma ister istemez büyük ölçüde ikili ilişkilerimize de yansıyor. bir yandan hepimiz birbirimizin bir benzeri hâline gelirken, öte yandan benmerkezciliğe doğru evriliyoruz. yalnızca kendimizle ilgileniyor, ötekini giderek önemsizleştiriyoruz. kendine yeterli olmak kişisel gelişimin en değerli yanı sayılıyor, buna paralel olarak her şey hızlanıyor. bir sürat içindeyiz, hızlı tüketiyoruz ve dolayısıyla daha çok tüketiyoruz. bu süratte ise sürece dahil olabilmek için öteki üzerinde bir iktidar kurmaya çalışıyor, manipülasyona ortam hazırlıyoruz.
narsist birey kimdir, neyden ve kimden beslenir, kurbanlarını neye göre seçer ve nasıl manipüle eder; narsist bir ilişki içerisindeysek tutumumuz nasıl olmalı, bu durumdan nasıl uzaklaşabilir, narsist bireyle nasıl başa çıkabiliriz; kişisel düzeyde narsistlik, toplumsal düzeyde narsistlik, cinsellik de dahil olmak üzere ikili ilişkilerde narsistlik nedir, bu sorular-cevaplar ve tanımlar üzerine yoğunlaşılmış bir kitap.
kitabı okurken büyük bir farkındalık yaşadım. eminim her birimizin hayatında benzer tipte insanlar mevcut, mümkün olduğunca herkesin bu konuda aydınlanma yaşamasını isterim, psikolojiye ilgisi olanlara kesinlikle öneririm.
kitap, peyami safa’nın 1930-1960 seneleri arasında çeşitli gazetelerde yayınlamış olduğu kadın, aşk ve aile konulu köşe yazılarının derlemelerinden oluşuyor ve dolayısıyla romanlarına kıyasla kendisini çok daha yakından tanıma fırsatı buluyorsunuz.
görüşlerinin çoğuna katılmakla beraber,
kadın bölümünde dönemin türk kadınının ve batılılaşma sürecinin kadın üzerindeki etkilerinin iyi bir şekilde yansıtıldığını düşünüyorum.
aşk bölümünü okurken kendi düşüncelerimi okuyor gibi hissettim, çok doğru noktalara değindiğini düşünüyorum.
aile bölümünde ise ahlâkı temel alan, daha çok boşanma sorunlarını ve çocuk yetiştirmeye dair fikirlerini okuyoruz, günümüz sorunlarını da kapsayan, yerinde tespitlerin olduğunu düşünüyorum.
kitabın benim için en güzel tarafı kitap okuyor olmaktan ziyade peyami safa ile karşılıklı sohbet ediyormuşum hissiyatını vermesiydi. onun dışında, herkesin muhakkak üzerine düşündüğü ve farkında olduğu konular olduğunu düşünüyor, kitabın fikirsel anlamda yeni pencereler açacağını ise pek düşünmüyorum.
