“Zulüm, göğü kaplayan kara bir tufan olsa da nihayetinde durulmaya mahkumdur. İyilik ise boynu bükük, cılız bir tohum gibi görünse de elbet çatlatacak bir kaya, yeşerecek bir parça toprak bulur."
-Mümin Dede ve Orozkul
Orozkul romandaki en güçlü figürdür; parası vardır, otoritesi vardır, herkes ondan korkar. Ancak tüm bu dünyevi güce rağmen kısırdır.
Mümin Dede fiziksel olarak yaşlı, cılız, herkesin ezip geçtiği, gücü elinde bulunduranların oyuncağı olmuş bir karakterdir. Ancak zayıflığına rağmen onun soyu devam etmektedir (kızları ve torunu vardır).
Orozkul, biyolojik olarak kısırdır çünkü kötülük hayat var edemez; o sadece yok eder. Mümin Dede ise zayıflığına rağmen soyunu devam ettirebilmiştir çünkü iyilik ve şefkat hayatın kaynağıdır.