Medeni toplumlarla tembel toplumları ayıran, anlık çalışmalar değil düzenli ve sürekli çalışmaların toplamında
harcanan eforun çok daha değerli olmasıdır. Az da olsa düzenli ama sürekli olan çalışma, uzun molalar içeren yüksek
eforların toplamından daha güçlüdür ve daha değerlidir.
Tembel ise anlık büyük çabalar sonrası uzun dinlenmeleri
tercih eder.