Kanaatsiz kimse, geçimi yerinde olmayandan daha çok rahatsız, huzursuz ve mutsuzdur. Çünkü o, ne kazansa tatmin olmayacak, dünyayı yese de doymayacak, elde ettiklerine şükretmek asla aklına gelmeyecektir. Zira o, sonsuza dek açtır.
Farkındayız, yaşadığımız tecrübelerden dolayı gayet iyi biliyoruz ki hak, adalet, insanlık çağrıları size ulaşmıyor. Kalpleriniz, yoksulların kafalarını ezen ökçeleriniz kadar taşlaşmış sizin.
Herkese kendini sevdirmenin, herkes tarafından hürmet görmenin yalnız güzellikle olmayıp, çalışmakla, kazanmakla, öğrenmekle, ilim bilmekle de olacağını göstermek istiyorum. Bu sevilmenin, bu rağbet görmenin öyle kaybedilecek, çalınabilecek bir servete, gençlik âlemine özgü geçici güzelliğe benzemediğini anlatmak istiyorum.