Yorumumu sürekli yazıp yazıp sildim, böyle bir eserle ilgili yorum yaparken temkinli olmak lazım :) anlatımı, karakterler arasındaki denge, ifade ve davranış farklılıkları, artık bu kadar da olmasın (ama oluyor) dedirten olayları ve bol paralelleriyle çok zekice yazılmış bir Aziz Nesin kitabı. Trajikomik ama ne yazık ki gerçekçi bir eser.
-Yahu, bu insanoğlu anlamadığı bir laf oldu mu ağlıyor demek... Bak, demin efendiler, Allah razı olsun, nutuk çektiler. Anladık mı? Yok... Gelgelelim ağladık. Şimdi de Bedir Hoca Arabi üzerine dua okur. Ne anladık? Hiç... Velakin ağlamaktan gözpınarlarım kurudu, ötey gözüm de kör olacak. Demek bu beni beşer, anlamadığı söze ağlıyor, he mi?
Biliyorum, kızıyorsundur bana. Ben de kızıyorum kendime. İçip içip körkütük sarhoş olunca, geceyarısından sonra evime gelip ağlıyorum. Beş numara petrol lambasının kör ışığında ellerime bakıyorum, ellerime... Ellerimde parmaklarım yok. (...) Biliyorum, bu kez ellerim bileklerimden kopacak. Böyle böyle, parça parça döküleceğim burda. Böyle böyle biteceğim.