Baran Doğan
@birdperson
27 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Yalnızlığın bir şey öğretmediğinden, kayıtsızlığın bir şey öğretmediğinden başka hiçbir şey öğrenmedin. Bu bir aldatmacaydı, gözalıcı ve tuzaklı yanılsamaydı. Yalnızdın, hepsi bu, ve kendini korumak istiyordun; dünyayla senin arandaki köprüler sonsuza dek atılsın istiyordun. Ama sen bir hiçsin, dünya ise öyle kocaman bir sözcük ki: Büyük bir şehirde başıboş dolaşmaktan, birkaç kilometre uzunluğundaki cepheler, vitrinler, parklar ve rıhtımlar boyunca yürümekten başka bir şey yapmadın hiç.
İnsan ne harikulade bir buluş! Isınsın diye ellerine, soğusun diye de çorbasına üfleyebilir.
Sen istediğin kadar dinle, kulak kabart, kulağını duvara daya, sonuçta, hemen hemen hiçbir şey bilmiyorsun. Algılarının kesinliği arttıkça, yorumlarının doğruluğu azalıyor gibi. Her dakika çekmeceleri açtığına ya da kapadığına kuşku yok, ama bu bile kanıtlanmış değil, sözgelişi bilmediğin bir amaçla, ya da sadece seni yanıltmak için iki tahta parçasını birbirine sürtüyor olabilir pekala, ya da bir veya birkaç çekmeceyi gerçekten açıp kapıyordur, ama öylesine, yani içine bir şey koymadan, bir şey çıkartmadan, sadece gürültü yapmak için ya da açılıp kapanan çekmecelerin çıkardığı gürültü hoşuna gittiği için. Kuşkusuz her gün öğleye doğru dışarı çıkıyor, ama bundan emin olabilmek için her an orada olmak gerekir ki sen değilsin, aynı şekilde daha o dönmeden, alacakaranlıkta dışarı çıktığın da oluyor bazen; belki de çıkar gibi yapıyor, birkaç basamak iniyor ve öyle usulca geri çıkıyor ki, tüm çabalarına rağmen, varlığını algılayamıyorsun. Kuşkusuz sahanlıktan su dolduruyor, su kaynadığında kuşkusuz çaydanlığı ıslık çalıyor; ama ıslığı çalan belki de odur, nereden bileceksin?
Reklam