Karşı tarafın manipülasyonunu, kabalığını 'ama o da zor bir çocukluk geçirmiş, annesi ekmeğine az salça sürmüş' falan diye aklıyoruz. Uyarı işaretlerini romantize etmek, kendi değerini yerlere sermenin en kılçıksız yoludur. İnsanın devinim için öfkeye ihtiyacı var biz fazla empatız.
Selamun aleyküm dostlar;
Ahh Hanne ve Hanne gibi olan kızlar, çocuklar... Aile; anne, baba insanın hayatını, davranışlarını, telaşlarını ve olaylara bakışını etkileyen yegane kurum her insan için. Aile Hanne' yi de yaralamıştı yaralı bir kuş misali çaresiz kalmıştı çocuk haliyle. Almanya'da geçen bir hikaye Hanneninki. Babasının annesine zulmünün sonu tahmin edilen gibi bitince aile tamamen dağılıyor. Sahi aile annenin sırtında yükseliyordu değil mi, bel kemiği idi aynı zamanda anne. Ama anne giderse ev dağılırdı bilakis öyle de oldu.
Çok fazla ayrıntı verip heyecanını kaçırmak iatemem. Fakat dilinin akıcı olduğunu hikayenin herkesin kendisinden birşeyler bulacağı şekilde kurgulandığını söyleyebilirim. Sadece kitabın sanki devamı olacak gibi geldi bana çünkü bir son olmadı aslında bana göre ya da yazar okuyucuya açık kapı bıraktı hayal etmemiz için...