Şükran

Şükran
@birsukran
Züleyha’nın Bahçenin Kıyılarına İnmesi
Bir kalabalığın kentine bir ıssızlığın çölüne baktı Züleyha.Tutsaklığın adı vardı.Küçük bir uçma denemesi,ufak bir göç hazırlığı,yarımdı.Züleyhanın bir yanı aşksa öbür yanı korkuydu.Yarım kalan bir ihtilal,bildi ki önce kendi hazırlayanlarından alacaklı.Züleyhanın kalbi daraldı.Ama işte bir küçük deneme.Züleyhanın bir adı korku.Ama işte öbür adı aşktı.Herhalde zamanı vardı.Aşkın bir adı da sabırdı.Bir şey yok dedi Züleyha kocaman kılıca.Ve anladı ki aşkın ölümü yenmesi pek yakındı.
Sayfa 95 - Timaş Yayıları·Kitabı okudu
Reklam
Tohumunun düştüğü yerden şikayet etme sen sabırla çiçeğini açmaya bak .gölgelerden çekinme gürültülerden korkma karanlıklardan kaçma bahanesiz aç sevgiyle konuş coşkuyla parla her gün bir daha her gün inatla
Sayfa 39·Kitabı okudu
Yedi çöl çevirdim kum saatinde ,yedi orman kopardım takvimden ,yedi okyanus indirdim gözlerimden ,yedi kıta geçirdim ayaklarımdan.Olmadı.Gitmedi kaburgamdan ellerinin izi.Yedi bıçak saplandı göğüs kafesime,ben bir tek sana vuruldum.Gel sen bizi,yine vur .Ben hazırım ölmeye.
Sayfa 110·Kitabı okudu
Şöyle dedi kendine: Ayrılık günü aynı zamanda buluşma günü mü olacak ? Söylenecek mi benim akşamımın aslında şafağım olduğu ? Ne verebilirim sabanını tarlanın ortasında bırakana yahut üzüm cenderesinin çarkını durdurana?Meyvelerini toplayıp onlara vereceğim yüklü bir ağaç mı olacak benim kalbim ? ..bir sükunet avcıyım ben ,nedir bu sükunette bulduğum ,başkalarına göğsümü gere gere dağıtabileceğim Hikmet ? Eğer hasat günümde bugün hangi unutulmuş mevsimlerde,hangi topraklarda ektim tohumlarımı ?
Sayfa 9·Kitabı okudu
Alıntı