"Benim kuruduğum hafta, onlar yeşermişti."
"Her zaman olduğu gibi, cehenneme giden yollar iyi niyet taşlarıyla döşenmişti."
Bir gün dediklerimi değil, demek istediklerimi anlayacak biri çıkmayacak mı karşıma! Hava kötü dediğimde sadece havadan söz etmediğimi anlamak bu kadar zor mu? İlle de ben bu hayattan bıktım, türünde sözler mi etmeliyim? Yanımda olmanı istiyorum diyemediğim için bu yağmur içimi ıslatıyor dediğimi nasıl anlamaz? Düpedüz, bana sarıl dedikten sonra, sarılmanın ne anlamı kalır! Olmayacak duaya amin deme duygusunu yaşıyorum sürekli?
Bir gün zengin ve güçlü bir İranlı, uşaklarından biriyle bahçede karşılaşmış. Uşak, Azrail ile karşılaştığını ve onu tehdit ettiğini söyleyerek bağırmış. Efendisine, kendisine en hızlı atını vermesi için yalvarmış, böylece Tahran'a aynı akşam varabilecekmiş. Efendi kabul etmiş ve uşak ata atlamış. Eve dönen efendi Azrail'le karşılaşmış ve ona sormuş: "neden uşağımı korkutup tehdit ettin?" Azrail yanıtlamış:" tehdit etmedim, sadece onunla bu gece Tahran'da buluşmayı planlarken burada karşılaştığım için şaşırdığımı söyledim."
Sayfa 68 - Okuyan Us Yayınları
