H
@bisayfa
Yüzlerce yıl önce yaşamış insanlarla sohbet ediyorum.
75 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
Çocuk Geliyor benim için sadece bir roman olmadı. Kitabı bitirdiğimde uzun süre kendime gelemedim. Bazı kitaplar hikâye anlatır, bazılarıysa insanın içine yerleşir; bu kitap ikinci gruptaydı. Okurken
Bu kitap beni gerçekten çok etkiledi. Yunjae’nin yaşadığı durumun farkında olması ama buna rağmen bir şey yapamaması çok üzücüydü. Olayları anlamaya çalışması, kendi içinde sürekli sorgulaması ama yine de tam olarak kavrayamaması insanın içini acıtıyor.
Yaşadığı kayıplar, annesinin durumu ve sonrasında hayatına giren insanlar derken hikâye bambaşka bir yere evriliyor. Özellikle kurduğu ilişkilerle birlikte karakterin yolculuğunu izlemek çok etkileyiciydi.
Kitap ilerledikçe daha da içine çekiyor ve sonlara doğru gerçekten duygulanmamak zor. Ben okurken gözyaşlarımı tutamadım.
Bence herkesin okuması gereken bir kitap. Empati nedir, duyguları hissetmek ne demek… aslında basit gibi görünen şeylerin ne kadar derin ve önemli olduğunu bu kitap çok güzel hissettiriyor.
Açlık burada sadece bir ihtiyaç değil, insanın içindeki derin bir eksikliğin sembolü gibi. Yazar bunu çok sade bir dille anlatıyor ama o sadeliğin altında ciddi bir duygu yoğunluğu var.
Söylenmeyenler, yarım kalan hisler ve içten içe büyüyen boşluk kitabın asıl gücünü oluşturuyor.
Yazarın her seyi sansürsüz şekilde aktarması benim çok hoşuma gitti . Çok rahatsız edici sahneler var ama kitap su gibi akmaya devam ediyor.
Kitap ilk sayfadan itibaren insanı merak ettiriyor. Tuhaf resimler var ve her biri ayrı bir soru işareti. Okudukça “burada bir şey var ama ne?” hissi hiç gitmiyor.
En çok hoşuma giden şey, okuru da hikâyenin içine dahil etmesi oldu. Sanki sen de çözmeye çalışıyorsun. Gerilim yavaş yavaş artıyor ve fark etmeden iyice içine giriyorsun.
Kısacası:
Garip, sürükleyici ve bayağı akılda kalan bir kitap.
Bu kitap ilk başta çok sakin ilerliyor gibi görünüyor ama sayfalar ilerledikçe insanın içini garip bir sıkıntı kaplıyor. Aslında sıradan gibi görünen bir kadının hayatını okuyoruz; ama yalnızlık, kırgınlık ve bastırılmış duygular o kadar gerçek anlatılmış ki ister istemez karaktere yaklaşmaya başlıyorsun. Okudukça “bu kadar sessiz bir hayatın içinde bu kadar ağır duygular nasıl birikir?” diye düşünüyorsun. Abartılı olaylar yok ama tam da bu yüzden daha etkileyici,anlatılan hayatın aslında çok uzak olmamasıydı. Günlük hayatın içinde görüp geçtiğimiz insanların içinde de böyle hikâyeler olabilir hissi bırakıyor. Bitirdiğimde içimde biraz hüzün, biraz da düşünme isteği bırakan bir kitap oldu.
