Duvara, bir titiz örümcek gibi,
İnce dertlerimle işledim bir ağ.
Ruhum gün boyunca sönecek gibi,
Şimdiden ediyor hayata veda.
Kalbim, yırtılıyor her nefesinde,
Kulağım, ruhumun kanat sesinde;
Eserim duvarın bir köşesinde;
Çıkamaz göğsümden başka bir seda...
Necip Fazıl Kısakürek
kendimden sıkıldım bu aralar
ben bana tahammül edemediğim günlerdeyim şimdi
bıraksalar devrileceğim
her şeyi tıklım tıkış atmışım içime
"ulan ben de insanım, her şey bir yere kadar" diye inim inim inlediğim günlerdeyim...
başkalarını tamamlamak için kendimizi yarım bıraktığımızı yeni yeni şimdi fark ediyorum, üzgünüm
başımı taşlara vurduğum günlerdeyim...