Ben yaşıyorum ve defterim dürülmedi daha. Hayatım bitmedi. Ve hayat isimler hakkında bir şey bilmez.
Şu ağaç, yapraklarla süslenmiş, ne güzel. Ben o ağacım.
Ağaç, bulut; yarın kitap ya da bulut olurum belki. Okuduğunuz kitap, içinize çektiğiniz rüzgâr. Her şey dışarıda, serseri gibi.
Şiirler doğacak kıvamda yine
Duygular yeniden yağacak kıvamda
Ve yürek
imgelerin en ulaşılmaz doruğunda
Ey her şeye bitti diyenler
Korkunun sofrasında yılgınlık yiyenler
Ne kırlarda direnen çiçekler
Ne kentlerde devleşen öfkeler
Henüz elveda demediler
Bitmedi daha sürüyor o kavga
Ve sürecek
Yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek
Şimdi sabahın her ala şafağında
Doludizgin koşan
Çağlayanlar gibiyiz o sulara
Işte ihanet kurbanları
Işte yüzümüzde güneş
Bitmedi daha sürüyor o kavga
Ve sürecek
Yeryüzü aşkın yüzü olurıcaya dek
Aşksız ve paramparçaydı yaşam
Bir inancın yüceliğinde buldum seni
Bir kavganın güzelliğinde sevdim
Bitmedi daha sürüyor o kavga
Ve sürecek
Yeryüzü aşkın yüzü oluncaya dek