Fahrettin Güleş
@black_white_
44 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Peki Ya Savaştan Geriye Kalanlar Neler Yaşamışlardı ?Edebiyat
1877-78 Osmanlı-Rus savaşı yani büyüklerimizin bildikleri adıyla '93 harbi', ardından kaybedilen topraklar,Balkan Savaşları ve son olarak 1. Dünya Savaşı...Anadolu'da,Rumeli'de ve daha birçok yerde insanımızın yaşadığı kıyımlar,esaretler,hastalıklar,açlıklar,yokluklar...Ve hepsinin bir umut toplanıp ilk elden yurt edindikleri Anadolu'da yeniden,yeniden yaşanması,Anadolu'nun kuru bir çöle dönüşmesi...Karadenizli bir baba ile göçmen bir annenin oğlu olan bana annemin veya babamın anlattıkları ama çocukken pek de anlamlandıramayıp bir kulağımdan girip ötekinden çıkan birçok kötü anıya bu kitapta rastlamam içimi daha da burktu açıkçası.O kadar derinden yaşadım ki bu kitapta anlatılanları;mutfakta tuzu,şekeri ,yağı,ekmeği gördüğümde ne büyük nimetler olduklarını bir kez daha anladım ve elimden gelse alıp da onları kitaptaki kahramanlara -evet gerçekten de bu kahramanlara- vermeyi çok isterdim.Bizlere okutmadılar veya önermediler bu kitapları.Okunma sayıları o kadar az ki.Daha ikinci basımını yapmış.Nilgün Bodur veya diğer Amerikanvari popüler kültür kitaplarının ülkemizde yok sattığını bilmek veya öğrencilerimin elinde ne kadar uyarsam da görmek ne kadar üzücü.Knut Hamsun'un 'Açlık' kitabını bilen bizler kendi değerlerimizden ne kadar da uzağız!Son sözüm okumayı seven iyi yürekli insanlara.Bu kitabı mutlaka ama mutlaka okuyun.
Not:Atatürk'ün ve çevresinde bulunan diğer tüm vatan evlatlarının her anlamda yok olmaya gerçekten yüz tutmuş bu coğrafyayı yeniden ayağa kaldırmasını bu dönem kitaplarını her okuyuşumda daha iyi anlıyorum.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
'İnce Memed' Serisi ÜzerineEdebiyat
1930'lu yılların Türkiye'sini Çukurova bölgesi özelinde mükemmel anlatan bir başyapıt İnce Memed serisi.Dönemin Çukurova'sını taşıyla toprağıyla,ağacıyla kuşuyla,tabii ki insanıyla kısaca demir yerle bakır gök ve arasındaki her şeyle gözümüzün,gönlümüzün,zihnimizin önüne seren bir kitap.Çok ustaca yazılmış bir senaryoyu okuyucusunun hayal gücüyle canlandırmasına ve hatta yönetmesine olanak sağlayan çok yönlü bir eser.Toplum bilimi,dil bilimi,bitki bilimi,tarih gibi birçok alanda da bilgi kaynağı.Yaşar Kemal'in dört kitabın sonunda söylemek istediği de çok yerinde.Sürekli bir kurtarıcı beklemek;bir İnce Memed,bir Köroğlu veya Hızır beklemek ne kadar doğru?Insanların her biri eğer bir Köroğlu bir İnce olamazsa bu bilinci kazanıp da taşın altına elini sokmaz ,bana dokunmayan yılan bin yaşasın derse toplumsal bilinç oluşmaz ve kötülerin kötülükleri,zalimlerin zulmü artarak devam eder.Bu devran da böyle sonsuza kadar gider.Sonuç olarak her ne kadar zor olsa da hepimiz ucundan kıyısından da olsa kendi gücümüz nispetinde bir Ince bir Köroğlu bir An acık Sultan olursak ne mutlu bize ne mutlu bizim insanlığımıza.Haydi şimdi Ali Atay'ın İnce Memed türküsünü açın ve o dağ başındaki top top ışıkları düşünün.İyi okumalar :)
Daha Çok İşimiz Var Bre Memedim!!!Edebiyat
Insanların birbirleriyle ve diğer canlılarla paylaştıkları bu hayatın içinde var olan ama çok da kıymeti bilinmeyen bir kabiliyettir empati.Herkes empati kuramaz bir kere.Kimisi azına sahiptir bu insani becerinin kimisi çok daha fazlasına.Peki ne belirler bu ölçüyü?Öncelikle sevgi tabii.Birini veya bir şeyi ama illaki bir şeyi sevme.Sonrasında ise yaşanmışlık girer devreye.Bir durumu veya bir davranışı en iyi onu yaşayan hissederek yaşayan bilir ve en yüksek empatiyi kuran da yine o kişidir.Işte Yaşar Kemal öyle bir yazmış ki bu kitabı sanırsınız İnce Kemal'in adını değiştirmiş de İnce Memed yazmış zaar :)Öyle güzel betimlemeler var ki sanki birçok tablosunu göstermek için sergi açmış bir Çukurova ressamı gibi. Çukurova'nın Anavarza'nın toprağında taşında,suyunda güneşinde yunmuş yıkanmış.Tilkisi cereniyle,kelebeğiyle kuşuyla,yılanı arısıyla yarenlik etmiş.Yarpuzların,ılgınların,reyhanların,
karaçalıların,hıltanların yanında yöresinde efil efil esen garbi yellerde dolaşmış.Hürü ve Kamer Analar' ın elinden yağ bal yemiş.Koca Osman'ın evinde saklanıp Ali Safa Bey'e kafa tutmuş. Demem o ki Yaşar Kemal öyle bir emek biriktirmiş ki bu kitaplarda...Sadece bir kitap da demek aslında haksızlık olur.Dönem Türkiye'sine ışık tutuyor.Toplumbilime, bitkibilime,folklora ait ögeleri fazlasıyla açıklıyor,barındırıyor,zenginliğine zenginlik katıyor.Yurdumuzun taşinı toprağını havasını suyunu dahası bir yöresinin her bir yanını iyice aktaran bu kitapların okuyucusunun bu kadar az olması da hakkaten üzücü.Özetle diyeceğim odur ki iyi ki zaman ayırmış okumuşum.Amma velakin okurken hep şunu söyledim Memed'e.Bre Memed Bir Abdi Ağa gider bir Hamza gelir yiğidim de şunu da bilesin ki bir Ince Memed gider bin İnce Memed gelir bunu da unutmayasın.Haydi var git yoluna.(Kitabın sonundaki
İNCE MEMED-ŞAHİNİMEdebiyat
İNCE MEMED-ŞAHİNİM
İnsanı ve içinde bulunduğu toplumla olan ilişkisini anlatan eserleri okumayı hep sevmişimdir.Beslenip büyüdüğümüz,nefes aldığımız özetle yaşadığımız bu toprakların yani Anadolu’nun insanı ise anlatılan işte o zaman çok daha büyük bir ilgiyle okumak isterim.Bu kitabı da işte o heyecanla aldım ellerime.Bu zamana kadar aklımın “okunacaklar” odasında, ünlü bir ressamın ellerinden çıkmış değerli bir tablo gibi asılı duruyordu duvarda.1. cildini bir solukta okuyup bitirdikten sonra ise anlatılmaz bir isyan duygusu sardı içimi.Ali Altay’ın İnce Memed türküsü yorumunu dinleyince de hayatının bazı yerlerinde küçük veya büyük bir zulüm görmüş herkes gibi kaldırıp dağlara vurasım geldi kendimi.O nasıl bir muhteşem duyguydu.Diğer ciltlere geçmek için bir an daha beklemek sanki İnce Memed’i bekletip yolundan alıkoyacakmış ve zalimlerle yaptığı savaşta onun eksik kalmasına yol açacakmış gibi hissettirdiğinden hiç vakit kaybedemezdim.Hatta şu an bunları yazarken bile vicdan azabı çekiyorum.Geliyorum İnce Memed’im geliyorum dayan.Zalimlerle savaşa devam.
MARTİN EDEN YAHUT JACK LONDON ÜZERİNEEdebiyat
Uyarı : Bu inceleme eser hakkında bilgi içermektedir.
Bölüm 1 -Eserin Yazılma Süreci-
1876 Amerikası’nda doğan London,babası tarafından kabullenilmeyip adeta 1-0 geriden başlıyor Sheakespeare’in ifadesiyle hayat denen bu oyuna.Hem çalışıp hem de okurken işler daha da kötüleşince 13 yaşında okulu bırakmak zorunda kalıyor.Sonrası ise aklınıza gelebilecek en ağır işlerde hem de henüz o yaşlardayken çalışmaya başlaması.Neler yapmıyor ki !İstridye korsanlığı,ütücülük, boksörlük,savaş muhabirliği,altın arayıcılığı bunlardan sadece bazıları.Hastalıklar ve ağır çalışma koşulları altında vahşi kapitalizmin dişlileri arasında ezilerek yoksulluk ve yoksunluk içinde büyüyor emekçi(proleter) yazarımız.Fakat yukarıdan ona doğru bakan büyük sopaya bir anlık da olsa kafasını çevirebilme imkânı bulmasını sağlayan ve onu işçi sınıfındaki diğer arkadaşlarından ayıran bazı avantajları var: gözlem gücü,ince zekâsı,okumaya ve yazmaya olan düşkünlüğü.Bu kırılma noktasını kendisi şöyle anlatıyor:
“Toplumsal çukuru olanca somutluğuyla gördüm.Çukurun en dibinde onlar vardı.Biraz yukarılarda da ben duruyordum.Var gücümle kaygan duvara sarılmıştım.Ömrüm boyunca gövdemle bir hayvan gibi çalıştım ve ne kadar çok çalıştıysam çukurun dibine de o kadar fazla yaklaştım.Bu çukurdan çıkacağım ama pazularımı kullanarak değil.”
Kendisiyle ilgili bu saptamayı yaptıktan sonra en son yazar olmaya karar veriyor London. Sahip olduğu doğal yeteneklerle ve birebir deneyimlediği yaşantılar esnasında yaptığı müthiş gözlemleriyle zaten buna fazlasıyla hazır.İçgüdülerinin ve kişiliğinin ona sunduğu inanılmaz azmiyle tam anlamıyla yazar olmaya adıyor kendini ve bunu başarıyor da.33 yaşına geldiğinde artık “Vahşetin Çağrısı,Beyaz Diş,Demir Ökçe “ gibi yapıtlarıyla dünya çapında bilinen bir yazar