"Peki sen ne düşünüyorsun bu konuda?" diye sordu babası.
Bran düşündü. "Bir adam korkusuna rağmen cesur olamaz mı?" diyerek yanıtladı.
"Bir adamın gerçekten cesur olabileceği tek andır korktuğu an" dedi babası.
Ölüm ruhumuzu ne hale getiriyor kimbilir? Onu ne hale sokuyor? Ondan aldığı ya da ona verdiği nedir? Onu nereye koyuyor? Etten gözler veriyor mu ona arada sırada, dünyaya bakması ve de ağlaması için?