Blanaslibrary
@blanaslibrary
102 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Suç ve Ceza, Dostoyevski’nin en bilinen ve en çok okunan başyapıtı. Benim de ikinci okumamdı. İlk okumamı lise yıllarımda yapmıştım, klasik eserleri 30lu yaşlarımın sonunda tekrar okumak ayrı bir keyif oluyor ve her seferinde bu kitapları okumak için doğru zaman bu yaşlarımmış, diyorum. Genellikle ikinci okumalarımda klasikleri pek hatırlamayıp ilk kez okuyor gibi olsam da Suç ve Ceza’da bu durum öyle olmadı. Okudukça hikayeyi hatırladım ve bu durum okuma keyfimi biraz törpüledi açıkçası. Fakat aradan 20 sene geçtiğini düşünürsem, Dostoyevski’nin ustalığına da tekrar hayran kalmadan edemedim. Okurun aklında bu derece kalabilmek her yazarın harcı değil.
Raskolnikov, eski dostum… Bir yandan cebindeki son kuruşu bile, üstelik kendisi aç açıkken, yardıma ihtiyacı olan birine tereddütsüz veren bir yandan da soğukkanlılıkla cinayet işleyebilen bir adam. İyi ve kötü, ahlaklı ve ahlaksız, merhametli ve acımasız. Hem dürüst hem yalancı. Aslında hepimiz gibi… Özetle insan. Raskolnikov’un da iki yüzü var, iki yönü. Dostoyevski insan ruhundaki zıtlıkları, çelişkileri Raskolnikov’da gözümüzün önüne sererken, Rus yargı sistemini ve adalet kavramını da sorguluyor. Gerçek cezanın kendi vicdanımızda olduğunu ve gerçek iyileşmenin de ancak sevgiyle olabileceğini ustaca belirtiyor.
Romanı okurken, hayatın adaletsizliğini, üniversite öğrencilerinin durumunu ve o dönemin Rusya’sını da bir yandan seyrediyoruz. Günümüzde de net bir şekilde yaşadığımız fırsat eşitsizliği ve insanca olmayan hayat koşullarının sürüklediği durumlar, adalet kavramının yazıldığı kadar basit bir olgu olmadığını bir kez daha düşünmemizi sağlıyor. Tıpkı, aynalı bir odada, her bir aynadan aynı odayı farklı şekillerde görmemiz gibi.
Kitabı 
kfenomeni ile okuduk, onun yorumuna da göz atmayı unutmayın.
kfenomeni ile okuduk, onun yorumuna da göz atmayı unutmayın.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Blanaslibrary
, bir kitap okudu9/10
4 saatte okudu
·Okunma: 22 Nisan 2022 17:47
·2022 30. kitabı
Babalar kızlarına kötü şey söylemezler. Söylememeliler…
Modern vampir mitinin öncülerinden, Bram Stroker’dan Anne Rice’a birçok sanatçıyı etkileyen ilk modern vampir hikayesi…
Varlıklı bir ailenin çocuğu olan İngiliz Aubrey, yüksek sosyetenin içine giren, özellikle kadınların ilgisini çeken ama nedeni bilinmeyen bir şekilde herkesin çekindiği Lord Ruthven’le arkadaşlık kurar. Zamanla Lord Ruthven’in davranışları, gizemli geçmişi Aubrey’in ilgisini çeker. Önceleri bu durumu umursamasa da bir süre sonra araştırmalar yapmaya başlar ve sonunda da Lord Ruthven’in kötücül yönüyle karşı karşıya gelir.
Hikaye, tam anlamıyla gotik türde yazılmış. Kısa ama etkileyiciydi. Yazarının 25 yaşında kaleme aldığını düşünürsek de, gerçekten usta işi olduğunu ve yaşasaydı Polidori’nin büyük bir yazar olacağını öngörmek bence güç değil.
Vampir, konusundan çok yazarı ile ilgimi çeken bir hikayeydi. John William Polidori, Lord Byron’un özel doktoru ve arkadaşıymış ve Lord Byron tabiri caizse eseri Polidori’den çalıp kendi adıyla yayımlatmış. Yazar, bu duruma ve içinde bulunduğu maddi koşullara da dayanamayıp 25 yaşında intihar etmiş. Lord Byron büyük bir şair olarak anılan ve hakkında iyi konuşulan bir karakter olsa da, Yunanistan’da Tepedelenli’ye saygılarını sunmuş, Athina’daki tarihi eserleri İngiltere’ye götürmüş ve tarihi eserlerin üzerine kendi adını kazımış olmasıyla da şahsi nefretimi kazandı. İthaki Yayınları, üzerinde şahsi bir yorum yapmadan Polidori’nin Vampir hikayesinin başına ve sonuna iki mektuptan alıntılar yerleştirmiş. Lord Byron’dan gelen mektuptaki gerçekliğin de şaibeli olduğunu not düşmüş.
John William Polidori’nin Vampir hikayesi, türünün ilk örneği olması açısından sevenler için ilginç olabilir. Vampir miti ve üzerine bugüne dek yazılanlarla kıyasladığımda çok şaşırtıcı diyemem ama başlangıcı okumak için güzel ve
