Yazarın kitabı önce Alafranga adıyla yayınlanmış, sonradan Şıpsevdi adı verilmiş. Kitap, tabiri caizse ilk adına yakışır şekilde alafranga hastalığına yakalanmış Meftun karakteri etrafında kurgulanmış; yazarın yeri geldiğinde hem alaturka hem alafranga kültürlere çattığı, yer yer mizahi bir dil kullandığı; “Bu eser alafrangayı aşağılamaya değil eksine onu yanlış anlaşılmaktan kurtarmaya hizmet edecektir. Daha doğrusu bu roman herhangi bir amaca hizmetten çok halkı güldürmek için yazılmıştır.” ifadesiyle kendinin de eseri meydana getirme sebebini ortaya koyduğu, 1911 yılında yayınlanmış bir eserdir.
Aksaray’dan, Eminönü’ne yapılan atlı tramvay seferlerinden, bu tramvaylarda çalışanlardan, yolculardan, bu sefer güzergahındaki esnafla husule gelen konuşmalardan uzun bir giriş yaptıktan sonra nihayet merkez karakter Meftun ve ailesine gelir konu. Onun etrafında alafrangalığın kitabı yazılır. Hem Meftun ve ailesinin hikayesi yazılır hem yeri gelir onların ağzından filozofvari beyanlarla karşılaşırız.
Yazarın çocuklukta okuyup unuttuğum bir kitabı yoksa bu ilk okuduğum eseriydi. Bazı kitaplarda olaylar çok hızlı akar; burada bazen böyle olmakla beraber yazar kitabın genelinde bazı anları çok detaylı anlatır. Konuşma diyaloglarında sazı eline alanın bazen karşısındakini dinlemekten uykuya dalacak noktaya getirdiği olur. Günümüz Türkçesiyle yazıldığı için açık, net, çoğunlukla akıcıydı. Bunun yanında yerel dilde kullanılan, eskiden kullanılan ya da Fransızca’da yer alan kelimeler, tamlamalar, cümleler [tramvay ispirleri, takatuka, mümeyyiz, velosipet, çaçaronluk, bas bleu, alapersan, alaşinuaz, marsıvan, temenna etmek, alyon, pinpon (yaşlı kimse), matrak (kalın sopa)...] de çokça vardı. Bunların da dipnotlarda gerekli açıklamaları yapılmıştı.
1911 yılı Abdülhamit’in
10/10
2023 96. kitabı
Günah üçlemesi 2 kitabı bleu sinclair yatağa kelepçeleyip kaçalı üç ay geçiyor
Güvende olduğuna kardeşini koruduğuna inanıyor. Ne yazık ki yanılıyor. Sinclair onun nerede olduğunu biliyor ve onu uzaktan daha doğrusu amcasından koruyor.
Blue hayatta tutmak için herşeyini ortaya koyuyor. Amcası abraham artık kardeşliğin lideri adamları Blue heryerde arıyorlar. Blue ihanetine rağmen
Sinclair onu güvende tutmak için bildiği tek şeyi yapar onunla evlenmek.
Benimle evlen
Senin karın olmak kardeşliğin de evlenmem anlamına geliyor
Benimle evlen
Onsuz yaşamanın ne kadar acı verici olduğunu bilmeseydim onu öldürmeyi düşünürdüm... Kitap günah üçlemesi olsada seri devam ediyor.
George nin en başarılı bulduğum serisi
Serinin devamınıda ayrı ayrı güzeldi tavsiye ederim...
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Tek Kitabı İle Beni Tavladı Aytmatov
İlk kez Cengiz Aytmatov okudum, iyi ki de okumuşum. Bir kitapta yorum yapmak doğru değil belki ama çok iyi bir yazar bence. Kısacık bir hikayede pek çok şey verdi bana kendisi.
Denize açılan üç yetişkin ve bir çocuğun hikayesinde hayatta kalma mücadelesini anlatırken denizi, denizde olma hissini çok güzel geçiriyor okuyucuya kitap ki Aytmatov genelde bozkır hikayeleri yazarmış. Bu kitapta denizi yazan Aytmatov bence harika bir iş çıkarmış dahası denizi anlatırken de karayı, toprağı, dağı çok minimal düzeyde ama çok etkili kullanmış. Bana verdiği bu hissiyat, yapmamı sağladığı şu çıkarım bile kitabı beğenmeme yeter aslında, çünkü benim için edebiyat, kitap okumak biraz da budur, böyle şeyleri görüp kelimelerin gücüne hayranlık duymaktır. Ancak Aytmatov daha fazlasını da yapıyor bu kitapta. Bir kültüre dair de güzel manzaralar sunuyor okuyucuya ve bunu çok ustaca yapıyor. Denizin ortasında 3 adam ve bir çocuk, susuz kalıyorlar; rüyalar, hayaller görüyorlar ve biz bu rüyalar, hayallerde onların yaşamına, kültürüne tanık oluyoruz. İşte benim için ikinci bir hayranlık noktası. Neden peki?
Şimdi yazar bir hayatta kalma hikayesi anlatırken aynı zamanda bir toplumun kültüründen manzaralar sunuyor. Bunu ustaca bir kurgu ile yapıyor bana göre. Denizin ortasında hayatta kalma mücadelesini anlatırken rüyaları, hayalleri kullanarak bu üç adamın ve çocuğun yaşamını bize anlatıyor, onları tanımamızı sağlıyor, aynı zamanda bir kültürü de anlatıyor. Bunları yaparken de arka fondaki denizi hiç unutturmuyor okuyucuya, kitabın başından sonuna kadar sizi o denizin ortasında tutuyor ve ilk sayfadan son sayfaya kadar karanın önemini, toprağa ayak basmanın, toprağın önemini de hep hissettiriyor. Tam da bu sebeple kitaba seçtiği isme hayranlık duymamak da imkansız benim için işte.
İncecik
Spoi içerebilir...
Kitap oldukça iyi başlamıştı ama ortalara doğru biraz azaldı bu durum. Bleu annesinin katilinin ( ki bence katil kim hepimiz anladık baş harfi A) oğluna aşık oldu ve intikam puf oldu. Açıkcası biraz daha aksiyonlu geçmesini bekledim Bleu açısından ama nedense hep aksiyon Sin tarafında gerçekleşti. Yine de güzeldi. Bir günde bitecek biraz aksiyon ve bol aşk içeren bir kitap
Kitabı çok beğendim. Tam benim tarzım.
Geçmişin intikamını almak isteyen güçlü bir kadın ve Kardeşlik adında bir grubun gelecekteki liderinin imkansız aşkı anlatılıyor. Üstelik kitap İskoçya'da geçiyor. Daha ne olsun? :)
Kızımız Bleu ve adamımız Sin bir barda tanışır. Kızın amacı belli: babasını öldürmek istediği adamı kafeslemek. Adamın ise kızın özel biri olduğunu ve diğer kadınlara benzemediğini anlaması uzun sürmüyor. Bleu Sin ile yakınlaştıkça alacağı intikam giderek zorlaşıyor.
Kitap kısaydı ama bence yeterliydi. Ancak devamının çevirisinin olmadığını öğrendiğimde resmen hayal kırıklığına uğradım. Keşke almadan önce farkına varsaydım. Yine de okuduğum için hiç pişman değilim. Oldukça zevkli ve keyifliydi.
Ahmet Hamdi Tanpınar’ın “ Edebiyat-ı Cedide’nin teklifleri kadar protestolarıyla da devrini veren beyannamesi” ve “nesli namına konuşan ilk eser” olarak nitelendirdiği “Mai ve Siyah”ın Andre’ Theuriet’nin Le Bleu et Noir adlı şiir kitabından hareketle yazıldığı düşünülmüş.Mai ve Siyah’ta Fransız edebiyatından izler aranırken düşünülmüş demek daha doğru olur sanırım.
Yaşamın iniş ve çıkışlarının, gerçek ile hayallerin, mavi ve siyah ile sembolize edildiği kitapta, mavi ve siyah arasındaki geçişlerin sürekliliği de vurgulanır.
Bir süredir Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları’nın Türk edebiyatı klasikleri serisini okuyorum.Halit Ziya Uşaklıgil’in Mai ve Siyah’ına kadar amacım, Türk edebiyatındaki gelişmeleri gözlemlemekti.Halit Ziya Uşaklıgil sıyrılıverdi, okuduklarımın içinden.Halit Ziya Uşaklıgil okumaları yapmak gerek dedim.
