Brecth'in ''Bay K'' öykülerinden biri Sokrates hakkındadır. Sokrates bazı Sofist filozofların sonu gelmeyen ahkâm kesmelerine kulak verdikten sonra nihayet söze girip: ''Bildiğim yegâne şey hiçbir şey bilmediğimdir!'' der. Bu cümle üzerine kopan alkışlarla yer yerinden oynar. Bay K ise merak eder, acaba Sokrates'in buna ekleyeceği bir sözü vardı da, kopan alkış yüzünden eklenecek sözler iki bin yıldır duyulmaz mı kılınmış oldu?
Kadın bir kütleyle kuşatılmış. Bütünüyle saydam olduğu için neredeyse seçilmiyor kütle. Ayrıca kadının hareketlerini de kısıtlamıyor. Varlık'ı Varoluş'tan ayıran şey mi bu kütle? Bilmiyorum, zira her şey sözcüklerin olmadığı bir yerde cereyan ediyor.