peygamber çiçeğinin uzun sapını şefkatle vazoya yerleştirdim. ophelia'nın varlığının biricik kanıtıydı bu çiçek. ona bakmak için oturdum. burada kalacaktım, öleceği o korkunç ana kadar çiçeğin bana eşlik etmediği bir saniye bile geçirmek istemiyordum. ophelia'nın çiçeği ophelia'nın ömrünü uzatıyordu. onu izledim; tazeydi, güzeldi, maviydi, o gece de, ertesi gece de.
aylardır ona bakıyorum.
çiçek solmuyor.
"Akşam saat on birde çıkacağım ve geri dönmeyeceğim. Sabaha doğru saat iki - üç arası Litemiy köprüsünden sesim duyulacak. Olup bitenlerden hiç kimse sorumlu tutulmasın."
Sayfa 5
beş dakika sonra küle basılmış sülük gibiydi. bütün aldıklarını hatta fazlasıyla vermişti. fazlasıyla, çünkü istikbal için beslenen ümidi dahi oracığa bırakmıştı.
Sayfa 66
