Orhan Gencebay ciddi, sakin, emin bir ifadeyle, tane tane konuşuyor: “Aslında konser vermiyor değilim... Bilimsel veriler açıkça gösteriyor ki [bakın konuyla alakalı resmi istatistiğin belgesi bu] Türkiye’de şu anda 397 bin kişi duş almakta. Bunlardan 177 bini şarkı söylüyor. İçlerinden, ne yaptığını bilen 63 bini ise benim şarkılarımı terennüm ediyor. Yani, bendeniz halihazırda iki stadyumda birden konser vermekteyim. Üstelik, yağmura rağmen.” Kesinlikle doğru.
Kadın elimi değil, yanağımı öptü. Keşke öpücükler biriktirilebilse. Farkındayım, kuşlara ekmek, çiçeklere su vermeye programlanmış külüstür bir robot olarak fazla hayal kuruyorum. Canım okuyucu, bedenin yaşı bellidir, lakin ruhun kaç yaşında asla bilemezsin.
Bir davranışla ilgili olarak “Asla yapmam” dediğimde, tam da öyle davranmama varan bir geri sayım başlıyor. N’apalım. Kadere sırtını dönemezsin. Aklın yolu belli; kalbin yoluysa yalnızca yüründükçe var oluyor.